நம் உடலில் ஒன்பது முக்கிய இயக்க மண்டலங்கள்.
எலும்புகளுடன் இயங்கும் நம் எலும்பு மண்டலம்.---Skeletal System.
+ நம் உடலின் எடையைக் கொண்டுள்ள கனத்த தசை மண்டலம். ---Muscular System.
+ மூளையிலிருந்து தொடங்கித் தண்டுவடம் வழியே உடலின் ஒவ்வொரு செல்லுடனும்
செய்தித் தொடர்பு வைத்திருக்கும் மத்திய நரம்பு மண்டலம்.---Central Nervous System.
+ வாயில் தொடங்கி கழிவுத் துளை வரை செல்லும் நீண்ட
உணவுப் பாதை மண்டலம்.---Digestive System.
+ மூக்குத் துளையில் தொடங்கி நுரையிரல் வரை செல்லும்
மூச்சுப் பாதை மண்டலம்.---Respiratory System.
+ இதயத்தில் தொடங்கி உடல் முழுதும் சுற்றி இதயத்திலேயே முடியும்
குருதி ஓட்ட மண்டலம்.---Blood Circulation System.
+ நீர்க்கழிவை வெளியேற்றும் தோல், சிறுநீரகம் உள்ளிட்ட கழிவு
வெளியேற்ற மண்டலம்.---Excretory System.
+ சூழ்நிலைகளுக்கும் பருவ மாறுதல்களுக்கும் ஏற்ப, ஒவ்வொரு நொடியும், நம் ஒவ்வொரு உறுப்பையும் கண்காணிப்பில் வைத்திருக்கும் நாளமில்லாச் சுரப்பி மண்டலம்.---Glands System.
+ நம் ஏழு தலைமுறை வரலாற்றை அடக்கி வைத்து, புதிய தலைமுறையைப்
பற்றித் தீர்மானித்து வடிவமைக்கும் இனப்பெருக்க மண்டலம்.---Reproductive System.
நன்றி, திருக்குறள். இரா. கனகசுப்புரத்தினம். வாழ்க வளமுடன்.
Saturday, April 9, 2011
Friday, April 8, 2011
இறைவனோடு உரையாடினோம் !
இறைவனோடு உரையாடினோம் !
வள்ளல் பெருமான், அப்பரடிகள், மணிவாசகர் இவர்கள் எல்லாம் உலகத்தை விட்டுப் போன பிறகுதான் மனிதகுலம் கடவுளைக் கண்டவர்கள் பட்டியலில் சேர்த்திருப்பார்கள் போலும். ஏனெனில் உலகில் யார் கடவுளைக் கண்டாலும் அவர்களை மனநோயாளி பட்டியலில் வைத்துப் பார்க்கிறார்கள். இது ஒருபுறம் இருக்க, கனவில் கடவுளைக் கண்டேன், பேசினேன், என்று பலரும் பிதற்றித் திரியும் நிலையும் ஒருபுறம் இருக்க, கண்டவர் விண்டிலர்( மயங்கிலர்) என்பது போல கடவுளைக் கண்டாலும் காணாதது போல மௌனமாகிவிட்டவர்கள் பலர். என்றாலும், இறைவனோடு பேசியதால் ஏற்பட்ட பலன்களைச் சொல்லும்போது அனைவருக்கும் இறைலயம் ஏற்பட ஏதுவாகும் என்ற நோக்கில் இக்கட்டுரையை எழுதுகிறோம்.
நாம் 2007 பிப்ரவரி 23 அன்று இறைதரிசனம் பெற்றபோது இறைவன் கூறிய வார்த்தைகளை இங்கு மெய்ப்பிக்கவே விரும்புகிறோம். "1992 முதல் இதுவரை நடந்து வந்த உள்போராட்டம் இனி முடிவுக்கு வந்துவிட்டது. இனி தவத்தில் சலிப்பு இல்லாமல் தொடரலாம்" என்றார் இறைவன். அதாவது இறைவனைக் காண்பதற்கு முன் தவம் தொடங்கிய சில நாளிலேயே சலிப்பு வந்துவிடும், அப்புறம் தவத்தை நினைத்தாலே பயம் வந்துவிடும். பிறகு ஆறு மாதம் போராடிவிட்டு மீண்டும் தவம் தொடர்வோம். மீண்டும் மீண்டும் தோல்வி! எவ்வளவுதான் மனதிற்கு தைரியம் கூறினாலும் தவம் கலைவதைத் தடுக்க முடியாது. 2003 ல் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் தவம் முடித்து விட்டுதான் வெளியே வருவோம் எனக் கூறிவிட்டுத் தவம் செய்தால் இரண்டரை வருடத்திலேயே முடிக்க வேண்டிய கட்டாயம் வந்தது. 1992 முதல் 2006 வரை ஒரு வருடத் தவம் என்றால் மூன்று மாதத்தில் முடியும். மூன்று வருட தவம் என்றால் ஒருவருடத்தில் முடியும். ஆனாலும் விடுவதில்லை! அடைந்தே தீருவது! எத்தனை தோல்விகள் வந்தாலும் பரவாயில்லை என மேலும் மேலும் முயன்றவண்ணம் இருந்தோம். சாதாரண பாமர மக்கள் கூட, "சாமி அப்படிதான் ஐந்துவருடம் என்பார், ஐந்து மாதத்தில் வந்துவிடுவார்" எனக் கேலி பேசும் அளவுக்கு எமது நிலைமை இருந்தது.
கதவு அடைத்து வைத்த இரண்டு நாள் ஆனதுமே மனம் பேசும். கதவைத் திறந்து வை! நாம் முடியாது என்போம். உடனே மனம் நீ முடியாது என்றால் சிறிது நேரத்தில் பைத்தியம் ஆகிவிடுவாய் என மிரட்டும். வேறு வழியில்லாமல் கதவைத் திறந்து வைத்து விட்டு மௌனமாகக் கண்களை மூடி தவம் செய்வோம். பிறகு ஒரு மாதத்தில் அந்த அறையிலும் தங்கவிடாது. அப்புறம் மேலே மொட்டைமாடியிலும் தவம் செய்தோம். இந்த மனதோடு நான் பட்ட சித்ரவதையை எழுத்தில் கூட வடிக்க முடியாது. அறைகளின் சன்னல்களை மூடினால் கூட காற்றே வராமல் மூச்சு முட்டுவது போன்ற ஒரு பிரமையை உண்டாக்கும். பிறகு தவம் கலைந்து மொட்டைமாடிக்கு ஓடுவது போலச் செய்யும். இதை விவரித்து வெளியே சொல்லவும் முடியாது, சொன்னால் பைத்தியம் என்பார்கள். தவம் செய்ய சூழ்நிலை வாய்க்கவில்லை அதனால் கலைத்துவிட்டோம் என்போம்.
இதெல்லாம் ஏன் நடந்தது? என்பது இப்போதுதான் தெரிய வருகிறது. ஒளவை அகவலில் ஒரு செய்தி வரும்,
"மூலாதாரத்து மூண்டெழு கனலைக் காலால்
எழுப்பும் கருத்தை அறிவித்து "
என்ற வரியில் யோக ரகசியத்தை இறைவன் அறிவித்த பிறகுதான் அதைச் செய்ய முடியும். மாறாக நாம் ஆசைப்படுவதால் அது நடக்காது. வள்ளலார் கூறுவாரே,
"துன்றுமல வெம்மாயை அற்ற வெளிக்குள்
வெளிகடந்து சும்மா இருக்கும் சுகம்"
" இன்று வருமோ! நாளைக்கு வருமோ!
மற்று என்று வருமோ அறியேன் "
என்றாரே! சும்மா இருக்க நினைத்தால் உட்கார வேண்டியதுதானே ! முடியாது. சும்மா இருக்கிற சுகம் இறைவன் அறிவித்தால் மட்டுமே கைகூடும். புத்தர் செய்த தியானம் என்பது உள்ளேயே கவனம் வைத்தல், இதை எல்லோரும் செய்யலாம். அதனால்தான் புத்தருக்குக் கடவுள் தரிசனம் தரவில்லை. சும்மா இருப்பது என்பது மனத்தைக் கொல்லும் வித்தையாகும். இந்த விபரம் தெரியாமல் மனதோடு போராடி போராடி களைத்து ஓய்ந்து 14 வருடத்திற்குப் பின் இறைதரிசனம் கிடைத்தப் பிறகு, இப்போது இரண்டு ஆண்டுகளாகக் அதவை அடைக்கிறோம், சன்னலை அடைத்துவிட்டோம். கண்களை 20 மணி நேரத்திற்கு மேல் மூடியே இருந்தாலும் தவத்தில் சலிப்பு இல்லை. நூறாண்டுகள் கண்களை மூடியே நீடிப்பதுதான் ஆச்சரியம். இந்தப் பேற்றுக்கு இணையாக இந்திரப் பதவியே இணையாகாது.
திருமூலர் கூறுவார்,
"ஈராறு கால்கொண்டு எழுந்த புரவியைப்
பேராமல் கட்டிப் பெரிதும் உண்ண வல்லீரேல்
நீராயித்தாண்டு நிலம் ஆயிரத்தாண்டு
பேராது காயம்பிரான் நந்தி ஆணையே "
இதன் மூலம் நீருக்குள் ஆயிரம் ஆண்டுகள் மூழ்கியும், நிலத்தில் ஆயிரம் ஆண்டுகள்புதைந்தும் இருக்கலாம் என்றால் எப்படி சலிப்பு இல்லாமல் இருக்க முடியும்? இன்றைக்கும் பல சித்தர்கள் புதைந்து தவம் செய்கிறார்கள். இதுதான் இறையருள் ரகசியம் என்பது.
உலகம் இதுவரை அறிந்திராத பல ஆன்மீக ரகசியங்களில் இதுவும் ஓன்று. பல மேதாவிகளுக்கு ஒரு சவால், கடவுளின் துணையின்றி 48 நாட்கள் கண்களை மூடி ஒரு இருக்கை நிலையைக் கடைப்பிடித்து தவம் செய்ய முடியுமா? இறையருள் இருந்தால் மட்டுமே முடியும், இல்லைஎன்றால் மனம் புலம்பித் தவித்து விடும். பேசாமல், அசையாமல் நாள்கணக்கில் மனம் இருக்க விடாது. சித்தப் பிரமை உண்டாக்கிப் பயம்கொள்ள வைத்துவிடும். இது எமது 14 வருட கடும் முயற்சி அனுபவம். இன்று எத்தனை மாதங்கள் வருடங்கள் கூட கண்களை மூடியே தவம் செய்ய முடியும். இது அவசியமா? எனப் பலரும் கேட்கலாம். நிச்சயம் அவசியமே! ஏனென்றால்
"மூலநெருப்பை விட்டு மூட்டி நிலா மண்டபத்தே
பாலை இறக்கி உண்டு பசியாருவது எக்காலம்"
என்று பத்திரகிரியார் ஏங்கித் தவித்தார். பலநாட்கள் கண்களை மூடி மூலக்கனலை எரித்து உச்சந்தலை வழியாகப் பாலை(அமிர்தம்) சாப்பிட்டால்தான் மரணத்தை வெல்ல முடியும். உடம்பு காயசித்தி ஆகும். இதற்குப் பெரிய தடை மனம்தான்.
இப்படி 14 வருடம் செய்ய முடியாத தடையானது இப்போது எப்படி விலகியது? இறைவன் சொன்ன ஒரு வார்த்தை எமக்கு வாழ்வானது. நாம் இறைவனோடு பேசியதை உலகம் ஏற்கலாம் அல்லது ஏற்காமல் மறுக்கலாம். அது எமக்கு முக்கியமல்ல. ஆனால் பல ஆண்டுகளாகச் செய்ய முடியாத சாதனை இப்போது செய்ய முடிகிறது. பல நாட்களாக சூரிய, சந்திர, நட்சத்திரங்களை பார்க்காமல் தவம் செய்ய முடிகிறது. அதோடு சலிப்பில்லாமல் கரும்பு தின்னக் கூலி எதற்கு? என்பது போல ஓராண்டு கண்களை மூடித் தவத்தில் இருந்தாலும் ஆனந்தமாக லயமாகி செய்ய முடிகிறது. இது ஒன்றே இப்பிறவிக்குப் போதுமானது.
" உறக்கம், உணர்வு, பசி கெடப்பட்டால்
பிறக்கவும் வேண்டா பிறப்பு"
என்பார் ஒளவை. கண்களை மூடி கனலை எழுப்பச் செய்யும், தவத்தினால் தூங்க முடியாது, உடல்வலி ஏற்படாது, பசி வராது. இதைவிட எண்ணப் பெரும்பேறு தேவை! எனவே கடவுளைக் கண்டேன் அவர் கோவிலை கட்டு, குளத்தை வெட்டு என்றார் என்று அற்பமாகப் புலம்பாமல், மனமே கனவில் கடவுளாகப் பேசி ஏமாற்றுவதையும் நம்பாமல், உண்மையாகவே கடவுள் உங்கள் ஆன்மாவில் வந்து பேசினால் அதன்பிறகு, வாழ்வில் வசந்தம், தெளிவான கோட்பாடு, தவம் பற்றி இறைவன் ரகசியங்கள் சொல்வார். மூப்பு, மரணத்தை வெல்லும் யுக்தியைக் கூறுவார்.
கட்டாயம் கடவுளை அனைவரும் காண முடியும், பேச முடியும். இதைவிடுத்து மனப்பிராந்தியாக உளறக் கூடாது. இப்படிதான் ஒரு அம்மையார் இரவில் கனவில் முருகன் வந்தார், உங்களுக்கு வெற்றிலை பாக்கு வாங்கி கொடுக்கச் சொன்னார், வாங்கி வந்துள்ளேன் என்றார்கள். உடனே முருகப் பெருமானுக்கு நாம் வெற்றிலைப் பாக்கு போடமாட்டேன் என்கிற ரகசியம் தெரியாமல் போய்விட்டது, எனவே, இன்று இரவு கனவில் வருவார், அவரிடமே இதனை ஒப்படைத்து விடவும் என்றோம். அந்த அம்மையாருக்கு ஒருமாதிரியாகி விட்டது. இப்படிப் பல பேர்கள் வாழ்வதினால்தான் உண்மையில் கடவுளைப் பார்ப்பவர்களையும் பகுத்தறிவு உலகம் மறுத்துப் பேசுகிறது.
கடவுள் அருள் பெறாதவர்கள் சர்வ நிச்சயமாக செய்ய முடியாத அமானுஷ்ய சாதனைகளை நிகழ்த்த முடிகிறது. இறைவன் என்னென்ன கூறினாரோ அது அப்படியே நிகழ்ந்தும் வருகிறது. இறைவனோடு உரையாடினோம் என்றால் அது அந்த நேரம் மட்டும் இன்பம் தந்துவிட்டு மறைந்துப் போகிற செயலாக இல்லை. ஒருபிறவி முழுவதும் செய்து முடிக்க வேண்டிய காரியங்கள், உலகியலில் எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற நுட்பங்கள் எல்லாவற்றையும் போதனையாகப் பெற்றோம்.
"குருவே சிவமெனக் கூறினன் நந்தி " என்பார் திருமூலர். இவை அனைத்துமே சத்தியப்பூர்வ வசனங்கள். இறைவன் குருவாக வராதவரை தவத்தில் ஒருபடியைக் கூட கடக்க முடியாது. இறைவனை சிலர் மின்சாரத்தைப் போல இயக்கப் பொருளாகப் பார்க்கிறார்கள், மற்றும் சிலர் கோவிலில் சிலையாக மட்டுமே பார்க்கிறார்கள். என்றாலும் இறைவனே நம் நேரில் வரும்வரை நாம் ஏதாவது ஒருவகையில் முட்டாளாகவே பிணத்திக் கொண்டு திரிவோம். இறைவனே வந்து இதுதான் இறைத்தன்மை என உணர்த்தாதவரை சந்தேகம் தொடர்ந்து வாழும்.
நாங்கள் சொல்வதில் உங்களுக்கு உடன்பாடு இல்லாமல் போகலாம், தவறில்லை, தொடர்ந்து இறைலயம் பற்றிக் கேட்டுக் கொண்டே வாருங்கள், என்றாவது ஒருநாள் சிவலயம் உண்டாகும், பிறகு நீங்களே குருமார்கள் ஆவீர்கள்.
"கனலேறிக் கொண்டிருந்தால் எல்லாம் உண்டு
காற்றை வெளிவிட்டாக்கால் கர்மம் தீதாகும் "
என்று ரோமரிஷி கூறியதை 1992 லேயே படித்துள்ளோம். ஆனால் அனுபவத்திற்குக் கொண்டுவர 14 வருடங்கள் ஆகிவிட்டது. அதுவும் இறைதரிசனம் வந்த பிறகுதான் கைகூடியது. இதுதான் உண்மை எனத் தெரிந்தால் மட்டும் போதாது, அந்த உண்மையை எப்படி நிலைநாட்டுவது என்பதுதான் முக்கியம். கனலை தினசரி 16 மணிநேரம் உச்சந்த்தலையில் நிறுத்தினால் அமிர்தம் வரும். நாளைக்கே உங்களால் நடைமுறைப் படுத்த முடியுமா? முடியாது. இது உண்மைச் செய்தி அவ்வளவுதான். 16 மணிநேரம் கனலை நிறுத்த இறையருள் தேவை என்கிறார் மணிவாசகர்.
"அவன் அருளாலே அவன் தாள் பணிந்து" என்கிறார். இறைவன் பாதம் என்பதே கனல்தான். கனல் உச்சிக்கு வராமல் யாரும் யோகியாக முடியாது. கனலே! கனலே! எனக் கத்தினால்தான் வருமா என்ன? சாதனை வேண்டும்.
அதனால்தான் " தண்ணி தண்ணி எனக் கத்தினால் தாகம் தீருமா" என்றார் காகப்புசுண்டர். எனவே சாதிக்க வேண்டும். ஆர்வம் இருந்தால் அந்த நிலைமையை அடையப் பெரிதும் உதவியாக இருப்போம். நிச்சயம் அடைய முடியும்.
எனவே இறைவன் பேசியது ஓரிரு வரிச் செய்திதான் இனி சலிப்பு வராது என்றார். இதில் ஆயிரம் வருடத்திற்கு உள்ள அனுபவமுறை அடங்கி உள்ளது. இப்படி இறைவன் சொன்னதும், அது அனுபவம் ஆகும் விதமும், நடைமுறையாகும் பக்குவமும் அதிசயமானது. இறைலயம் தொடரும்...........
------ தவயோகி ஞான தேவ பாரதி சுவாமிகள்
வள்ளல் பெருமான், அப்பரடிகள், மணிவாசகர் இவர்கள் எல்லாம் உலகத்தை விட்டுப் போன பிறகுதான் மனிதகுலம் கடவுளைக் கண்டவர்கள் பட்டியலில் சேர்த்திருப்பார்கள் போலும். ஏனெனில் உலகில் யார் கடவுளைக் கண்டாலும் அவர்களை மனநோயாளி பட்டியலில் வைத்துப் பார்க்கிறார்கள். இது ஒருபுறம் இருக்க, கனவில் கடவுளைக் கண்டேன், பேசினேன், என்று பலரும் பிதற்றித் திரியும் நிலையும் ஒருபுறம் இருக்க, கண்டவர் விண்டிலர்( மயங்கிலர்) என்பது போல கடவுளைக் கண்டாலும் காணாதது போல மௌனமாகிவிட்டவர்கள் பலர். என்றாலும், இறைவனோடு பேசியதால் ஏற்பட்ட பலன்களைச் சொல்லும்போது அனைவருக்கும் இறைலயம் ஏற்பட ஏதுவாகும் என்ற நோக்கில் இக்கட்டுரையை எழுதுகிறோம்.
நாம் 2007 பிப்ரவரி 23 அன்று இறைதரிசனம் பெற்றபோது இறைவன் கூறிய வார்த்தைகளை இங்கு மெய்ப்பிக்கவே விரும்புகிறோம். "1992 முதல் இதுவரை நடந்து வந்த உள்போராட்டம் இனி முடிவுக்கு வந்துவிட்டது. இனி தவத்தில் சலிப்பு இல்லாமல் தொடரலாம்" என்றார் இறைவன். அதாவது இறைவனைக் காண்பதற்கு முன் தவம் தொடங்கிய சில நாளிலேயே சலிப்பு வந்துவிடும், அப்புறம் தவத்தை நினைத்தாலே பயம் வந்துவிடும். பிறகு ஆறு மாதம் போராடிவிட்டு மீண்டும் தவம் தொடர்வோம். மீண்டும் மீண்டும் தோல்வி! எவ்வளவுதான் மனதிற்கு தைரியம் கூறினாலும் தவம் கலைவதைத் தடுக்க முடியாது. 2003 ல் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் தவம் முடித்து விட்டுதான் வெளியே வருவோம் எனக் கூறிவிட்டுத் தவம் செய்தால் இரண்டரை வருடத்திலேயே முடிக்க வேண்டிய கட்டாயம் வந்தது. 1992 முதல் 2006 வரை ஒரு வருடத் தவம் என்றால் மூன்று மாதத்தில் முடியும். மூன்று வருட தவம் என்றால் ஒருவருடத்தில் முடியும். ஆனாலும் விடுவதில்லை! அடைந்தே தீருவது! எத்தனை தோல்விகள் வந்தாலும் பரவாயில்லை என மேலும் மேலும் முயன்றவண்ணம் இருந்தோம். சாதாரண பாமர மக்கள் கூட, "சாமி அப்படிதான் ஐந்துவருடம் என்பார், ஐந்து மாதத்தில் வந்துவிடுவார்" எனக் கேலி பேசும் அளவுக்கு எமது நிலைமை இருந்தது.
கதவு அடைத்து வைத்த இரண்டு நாள் ஆனதுமே மனம் பேசும். கதவைத் திறந்து வை! நாம் முடியாது என்போம். உடனே மனம் நீ முடியாது என்றால் சிறிது நேரத்தில் பைத்தியம் ஆகிவிடுவாய் என மிரட்டும். வேறு வழியில்லாமல் கதவைத் திறந்து வைத்து விட்டு மௌனமாகக் கண்களை மூடி தவம் செய்வோம். பிறகு ஒரு மாதத்தில் அந்த அறையிலும் தங்கவிடாது. அப்புறம் மேலே மொட்டைமாடியிலும் தவம் செய்தோம். இந்த மனதோடு நான் பட்ட சித்ரவதையை எழுத்தில் கூட வடிக்க முடியாது. அறைகளின் சன்னல்களை மூடினால் கூட காற்றே வராமல் மூச்சு முட்டுவது போன்ற ஒரு பிரமையை உண்டாக்கும். பிறகு தவம் கலைந்து மொட்டைமாடிக்கு ஓடுவது போலச் செய்யும். இதை விவரித்து வெளியே சொல்லவும் முடியாது, சொன்னால் பைத்தியம் என்பார்கள். தவம் செய்ய சூழ்நிலை வாய்க்கவில்லை அதனால் கலைத்துவிட்டோம் என்போம்.
இதெல்லாம் ஏன் நடந்தது? என்பது இப்போதுதான் தெரிய வருகிறது. ஒளவை அகவலில் ஒரு செய்தி வரும்,
"மூலாதாரத்து மூண்டெழு கனலைக் காலால்
எழுப்பும் கருத்தை அறிவித்து "
என்ற வரியில் யோக ரகசியத்தை இறைவன் அறிவித்த பிறகுதான் அதைச் செய்ய முடியும். மாறாக நாம் ஆசைப்படுவதால் அது நடக்காது. வள்ளலார் கூறுவாரே,
"துன்றுமல வெம்மாயை அற்ற வெளிக்குள்
வெளிகடந்து சும்மா இருக்கும் சுகம்"
" இன்று வருமோ! நாளைக்கு வருமோ!
மற்று என்று வருமோ அறியேன் "
என்றாரே! சும்மா இருக்க நினைத்தால் உட்கார வேண்டியதுதானே ! முடியாது. சும்மா இருக்கிற சுகம் இறைவன் அறிவித்தால் மட்டுமே கைகூடும். புத்தர் செய்த தியானம் என்பது உள்ளேயே கவனம் வைத்தல், இதை எல்லோரும் செய்யலாம். அதனால்தான் புத்தருக்குக் கடவுள் தரிசனம் தரவில்லை. சும்மா இருப்பது என்பது மனத்தைக் கொல்லும் வித்தையாகும். இந்த விபரம் தெரியாமல் மனதோடு போராடி போராடி களைத்து ஓய்ந்து 14 வருடத்திற்குப் பின் இறைதரிசனம் கிடைத்தப் பிறகு, இப்போது இரண்டு ஆண்டுகளாகக் அதவை அடைக்கிறோம், சன்னலை அடைத்துவிட்டோம். கண்களை 20 மணி நேரத்திற்கு மேல் மூடியே இருந்தாலும் தவத்தில் சலிப்பு இல்லை. நூறாண்டுகள் கண்களை மூடியே நீடிப்பதுதான் ஆச்சரியம். இந்தப் பேற்றுக்கு இணையாக இந்திரப் பதவியே இணையாகாது.
திருமூலர் கூறுவார்,
"ஈராறு கால்கொண்டு எழுந்த புரவியைப்
பேராமல் கட்டிப் பெரிதும் உண்ண வல்லீரேல்
நீராயித்தாண்டு நிலம் ஆயிரத்தாண்டு
பேராது காயம்பிரான் நந்தி ஆணையே "
இதன் மூலம் நீருக்குள் ஆயிரம் ஆண்டுகள் மூழ்கியும், நிலத்தில் ஆயிரம் ஆண்டுகள்புதைந்தும் இருக்கலாம் என்றால் எப்படி சலிப்பு இல்லாமல் இருக்க முடியும்? இன்றைக்கும் பல சித்தர்கள் புதைந்து தவம் செய்கிறார்கள். இதுதான் இறையருள் ரகசியம் என்பது.
உலகம் இதுவரை அறிந்திராத பல ஆன்மீக ரகசியங்களில் இதுவும் ஓன்று. பல மேதாவிகளுக்கு ஒரு சவால், கடவுளின் துணையின்றி 48 நாட்கள் கண்களை மூடி ஒரு இருக்கை நிலையைக் கடைப்பிடித்து தவம் செய்ய முடியுமா? இறையருள் இருந்தால் மட்டுமே முடியும், இல்லைஎன்றால் மனம் புலம்பித் தவித்து விடும். பேசாமல், அசையாமல் நாள்கணக்கில் மனம் இருக்க விடாது. சித்தப் பிரமை உண்டாக்கிப் பயம்கொள்ள வைத்துவிடும். இது எமது 14 வருட கடும் முயற்சி அனுபவம். இன்று எத்தனை மாதங்கள் வருடங்கள் கூட கண்களை மூடியே தவம் செய்ய முடியும். இது அவசியமா? எனப் பலரும் கேட்கலாம். நிச்சயம் அவசியமே! ஏனென்றால்
"மூலநெருப்பை விட்டு மூட்டி நிலா மண்டபத்தே
பாலை இறக்கி உண்டு பசியாருவது எக்காலம்"
என்று பத்திரகிரியார் ஏங்கித் தவித்தார். பலநாட்கள் கண்களை மூடி மூலக்கனலை எரித்து உச்சந்தலை வழியாகப் பாலை(அமிர்தம்) சாப்பிட்டால்தான் மரணத்தை வெல்ல முடியும். உடம்பு காயசித்தி ஆகும். இதற்குப் பெரிய தடை மனம்தான்.
இப்படி 14 வருடம் செய்ய முடியாத தடையானது இப்போது எப்படி விலகியது? இறைவன் சொன்ன ஒரு வார்த்தை எமக்கு வாழ்வானது. நாம் இறைவனோடு பேசியதை உலகம் ஏற்கலாம் அல்லது ஏற்காமல் மறுக்கலாம். அது எமக்கு முக்கியமல்ல. ஆனால் பல ஆண்டுகளாகச் செய்ய முடியாத சாதனை இப்போது செய்ய முடிகிறது. பல நாட்களாக சூரிய, சந்திர, நட்சத்திரங்களை பார்க்காமல் தவம் செய்ய முடிகிறது. அதோடு சலிப்பில்லாமல் கரும்பு தின்னக் கூலி எதற்கு? என்பது போல ஓராண்டு கண்களை மூடித் தவத்தில் இருந்தாலும் ஆனந்தமாக லயமாகி செய்ய முடிகிறது. இது ஒன்றே இப்பிறவிக்குப் போதுமானது.
" உறக்கம், உணர்வு, பசி கெடப்பட்டால்
பிறக்கவும் வேண்டா பிறப்பு"
என்பார் ஒளவை. கண்களை மூடி கனலை எழுப்பச் செய்யும், தவத்தினால் தூங்க முடியாது, உடல்வலி ஏற்படாது, பசி வராது. இதைவிட எண்ணப் பெரும்பேறு தேவை! எனவே கடவுளைக் கண்டேன் அவர் கோவிலை கட்டு, குளத்தை வெட்டு என்றார் என்று அற்பமாகப் புலம்பாமல், மனமே கனவில் கடவுளாகப் பேசி ஏமாற்றுவதையும் நம்பாமல், உண்மையாகவே கடவுள் உங்கள் ஆன்மாவில் வந்து பேசினால் அதன்பிறகு, வாழ்வில் வசந்தம், தெளிவான கோட்பாடு, தவம் பற்றி இறைவன் ரகசியங்கள் சொல்வார். மூப்பு, மரணத்தை வெல்லும் யுக்தியைக் கூறுவார்.
கட்டாயம் கடவுளை அனைவரும் காண முடியும், பேச முடியும். இதைவிடுத்து மனப்பிராந்தியாக உளறக் கூடாது. இப்படிதான் ஒரு அம்மையார் இரவில் கனவில் முருகன் வந்தார், உங்களுக்கு வெற்றிலை பாக்கு வாங்கி கொடுக்கச் சொன்னார், வாங்கி வந்துள்ளேன் என்றார்கள். உடனே முருகப் பெருமானுக்கு நாம் வெற்றிலைப் பாக்கு போடமாட்டேன் என்கிற ரகசியம் தெரியாமல் போய்விட்டது, எனவே, இன்று இரவு கனவில் வருவார், அவரிடமே இதனை ஒப்படைத்து விடவும் என்றோம். அந்த அம்மையாருக்கு ஒருமாதிரியாகி விட்டது. இப்படிப் பல பேர்கள் வாழ்வதினால்தான் உண்மையில் கடவுளைப் பார்ப்பவர்களையும் பகுத்தறிவு உலகம் மறுத்துப் பேசுகிறது.
கடவுள் அருள் பெறாதவர்கள் சர்வ நிச்சயமாக செய்ய முடியாத அமானுஷ்ய சாதனைகளை நிகழ்த்த முடிகிறது. இறைவன் என்னென்ன கூறினாரோ அது அப்படியே நிகழ்ந்தும் வருகிறது. இறைவனோடு உரையாடினோம் என்றால் அது அந்த நேரம் மட்டும் இன்பம் தந்துவிட்டு மறைந்துப் போகிற செயலாக இல்லை. ஒருபிறவி முழுவதும் செய்து முடிக்க வேண்டிய காரியங்கள், உலகியலில் எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற நுட்பங்கள் எல்லாவற்றையும் போதனையாகப் பெற்றோம்.
"குருவே சிவமெனக் கூறினன் நந்தி " என்பார் திருமூலர். இவை அனைத்துமே சத்தியப்பூர்வ வசனங்கள். இறைவன் குருவாக வராதவரை தவத்தில் ஒருபடியைக் கூட கடக்க முடியாது. இறைவனை சிலர் மின்சாரத்தைப் போல இயக்கப் பொருளாகப் பார்க்கிறார்கள், மற்றும் சிலர் கோவிலில் சிலையாக மட்டுமே பார்க்கிறார்கள். என்றாலும் இறைவனே நம் நேரில் வரும்வரை நாம் ஏதாவது ஒருவகையில் முட்டாளாகவே பிணத்திக் கொண்டு திரிவோம். இறைவனே வந்து இதுதான் இறைத்தன்மை என உணர்த்தாதவரை சந்தேகம் தொடர்ந்து வாழும்.
நாங்கள் சொல்வதில் உங்களுக்கு உடன்பாடு இல்லாமல் போகலாம், தவறில்லை, தொடர்ந்து இறைலயம் பற்றிக் கேட்டுக் கொண்டே வாருங்கள், என்றாவது ஒருநாள் சிவலயம் உண்டாகும், பிறகு நீங்களே குருமார்கள் ஆவீர்கள்.
"கனலேறிக் கொண்டிருந்தால் எல்லாம் உண்டு
காற்றை வெளிவிட்டாக்கால் கர்மம் தீதாகும் "
என்று ரோமரிஷி கூறியதை 1992 லேயே படித்துள்ளோம். ஆனால் அனுபவத்திற்குக் கொண்டுவர 14 வருடங்கள் ஆகிவிட்டது. அதுவும் இறைதரிசனம் வந்த பிறகுதான் கைகூடியது. இதுதான் உண்மை எனத் தெரிந்தால் மட்டும் போதாது, அந்த உண்மையை எப்படி நிலைநாட்டுவது என்பதுதான் முக்கியம். கனலை தினசரி 16 மணிநேரம் உச்சந்த்தலையில் நிறுத்தினால் அமிர்தம் வரும். நாளைக்கே உங்களால் நடைமுறைப் படுத்த முடியுமா? முடியாது. இது உண்மைச் செய்தி அவ்வளவுதான். 16 மணிநேரம் கனலை நிறுத்த இறையருள் தேவை என்கிறார் மணிவாசகர்.
"அவன் அருளாலே அவன் தாள் பணிந்து" என்கிறார். இறைவன் பாதம் என்பதே கனல்தான். கனல் உச்சிக்கு வராமல் யாரும் யோகியாக முடியாது. கனலே! கனலே! எனக் கத்தினால்தான் வருமா என்ன? சாதனை வேண்டும்.
அதனால்தான் " தண்ணி தண்ணி எனக் கத்தினால் தாகம் தீருமா" என்றார் காகப்புசுண்டர். எனவே சாதிக்க வேண்டும். ஆர்வம் இருந்தால் அந்த நிலைமையை அடையப் பெரிதும் உதவியாக இருப்போம். நிச்சயம் அடைய முடியும்.
எனவே இறைவன் பேசியது ஓரிரு வரிச் செய்திதான் இனி சலிப்பு வராது என்றார். இதில் ஆயிரம் வருடத்திற்கு உள்ள அனுபவமுறை அடங்கி உள்ளது. இப்படி இறைவன் சொன்னதும், அது அனுபவம் ஆகும் விதமும், நடைமுறையாகும் பக்குவமும் அதிசயமானது. இறைலயம் தொடரும்...........
------ தவயோகி ஞான தேவ பாரதி சுவாமிகள்
Wednesday, April 6, 2011
மனதின் இயல்பும் கையாளும் நுட்பமும்
மனதின் இயல்பும் கையாளும் நுட்பமும்
வழி தெரியாத ஊருக்கு பயணம் போகும் போது ஒரு வழிப்போக்கனிடம் வழி கேட்டால், இணக்கமான அன்போடு வழி காட்டுபவர்களும் உள்ளார்கள், சிலருக்கு நாம் கேட்கிற ஊர் தெரிந்திருந்தாலும் எமக்கு தெரியாது என்று கூறுபவர்களும் உள்ளார்கள். இப்படிப்பட்ட வித்தியாசமான மனிதர்கள் வாழ்க்கைத் தரம் அமைவதற்கு என்ன காரணம் என்பதை அறிவது தான் இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகும்.
சிலருடைய வீடுகளில் சமையல் பாத்திரம் முதல் சாம்பிராணி பாட்டில் ஈறாக, படிக்கிற நூல்கள் முதல் துடைக்கிற துடைப்பம் வரை ஒரே இடத்தை குப்பையாக்கி வைத்தது போல வாழ்வார்கள். சிலபேர்கள் மட்டும், படிக்கிற நூல்கள் ஒருபுறம், பழமைவாய்ந்த பொருள்கள் ஒருபுறம் என அடுக்கி வைத்து வீட்டை அழகுபடுத்துவார்கள். இதே போன்று தான் நமது மனது என்கிற வீட்டை சுத்தமாக வைப்பதும், கண்ட கண்ட பொருட்களைச் சேர்த்து குப்பையாக்குவது அவரவது இயல்பாக இருப்பதால் உலகத்தில் பாவங்கள் அதிகரித்து பரிதாப மரணம் அடைகிற நோயாளிகளாக பலர் வாழ்கிறார்கள். பீரோவில் எதை வைக்க வேண்டும், அலமாரியில் எதை அடுக்க வேண்டும் என்கிற அனுபவம் இல்லாதவன் வாழ்வு குப்பையாவது போல, மேல் மனதில் எதை அடுக்க வேண்டும், நடுமனதில் எது வைப்பதை தடுக்க வேண்டும், ஆழ் மனதில் எதையெல்லாம் வைக்க வேண்டும் என்பதை போதிப்பது தான் ஆன்மீகத்தின் போதனையாகும்.
வள்ளுவர் கடவுள் வாழ்த்து வைக்கவே இல்லை என வாய் வக்கணையாக பேசும் வையகம் இது. வள்ளுவர் குறளை எந்த மனதில் வைப்பது எனத் தெரியாத மூடர்கள். வெளி மனதில் திருக்குறளைப் பதிய வைத்து தெருப் பொறுக்கிகளாக வாழ்நாள் முழுவதும் வடிகட்டிய பதராக வாழ்வியல் நடத்துவதை அன்றாடம் காண்கிறோம். நெறிப்படுத்தாத குறை வள்ளுவத்திடம் இல்லை, தறிகெட்ட மனிதனிடம் மனதில் அமைந்த சூது தான் காரணம். வள்ளுவம் வகைப்படுத்தி மானுட நெறியை வழங்கி இருக்கிறது.
கடவுள் வாழ்த்து முதலாக அறத்துப்பாலை மனிதன் தனது ஆழ்னிலை அடிமனதில் முதலில் பதிவு செய்ய வேண்டும். அடுத்ததாக பொருட்பாலை மனிதன் தனது நடு மனதில் பதிவு செய்ய வேண்டும், காமத்துபாலை மனிதன் தனது மேல் மனதில் பதிவு செய்ய வேண்டும். இதுதான் முறையான ஆன்மீகப் பாடமாகும். காசு, பணம் வைக்க வேண்டிய பெட்டியில் காலணியை வைத்தவன் கதி போல, ஆழ்மனதில் காமத்தை வைத்துவிட்டு அறத்துப்பாலை மேல் மனதில் வைத்தால், அடுத்தவனுக்கு உபதேசம் செய்வதற்கு மட்டும் தான் திருக்குறள் பயன்படும். எமக்குத் தெரிந்த ஒருவருக்கு திருக்குறள் அத்தனையும் அத்துபடியாகத் தெரியும், தலைகீழாக கேட்டாலும் நிலைமாறாமல் ஒப்பிப்பார், ஆனால் தனிமனித ஒழுக்கம், அறவே இல்லாத, திருக்குறள் போதனைக்கு எதிர்மாறாக வாழும் சமுதாய உத்தமர். காரணம் என்ன? ஆழ்ந்து யோசித்தால் அவரது ஆழ்மனதில் காமமே ஆட்சி செய்கிறது. வெளிமனதில் திருக்குறள் மணம் வீசுகிறது. என்ன புண்ணியம்? காசு பணம் திரட்டவும், கடைத்தேறா வழிகாட்டவும், அக்கரை பச்சைதேடும் ஆவலான மாடுகளைப் போன்ற மடையர்கள் கூட்டத்தை சேர்க்கவும் திருக்குறள் பேராயுதமாக அன்னவருக்குப் பயன்படுகிறது. அது போகட்டும்.
மனம் என்பது மின்சாரம் மாதிரி, பயன்படுத்தும் விதத்தில் பலன்களை அள்ளிக் கொடுக்கும். மின்சாரத்தை தவறாகப் பயன்படுத்தினால் நமது உயிரையே குடித்துவிடும். அது போல ஆழ் மனதில் தவறான பதிவுகளை உண்டாக்கி விட்டால் நமது அழிவுக்கு அதுவே காரணமாகிவிடும். மனிதனை அழிப்பது வெளிப்புற காரணியே அல்ல, உள்ளே தவறாக பதிவு செய்யப்பட்ட, அதே சமயம் வைக்கக்கூடாத ஆழ்மன பதிவே தவறாளியாக தடம்புரண்டு விடுகிறது மனிதத் தன்மை.
ஆழ்மனம் என்பது ஆபத்து நிறைந்த களம் என்பதும் உண்மைதான். அங்கே ஆன்ம வாழ்வு தரும் அருளரசு செலுத்தும் ஆண்டவன் உறைவிடமும் அதுதான். காமவேட்கை வெகுவாக ஈர்க்கப்படும் இடமும் ஆழ்மனம் தான். தெரிந்தோ, தெரியாமலோ ஆழ்மனதில் படிந்த கறைகளைத் துடைப்பது தான் தியானமும் தவமும் ஆகும். ஆழ்மனதை ஆலயமாக வைத்திருப்பவர்களை அண்டி வாழும் போது ஆழ்மன கசடுகள் அப்புறப்படுத்தப்படும். திருக்குறளைப் படித்துவிட்டு அனைவருமே அறிவாளிகளாக வர முடியாததற்குக் காரணமே! ஆழ்மனதை துப்புறவு செய்யாமல் ஆழ்மனதின் களிம்புகள் அகற்றப்படாமல் எவ்வளவு தூரம் படித்து நிரப்பினாலும் பயன் விளையாது. திருக்குறளார் என்கிற சமுதாய உத்தமர் பட்டம் வாங்கலாமே தவிர, ஆன்மீக சம்மேளனப்பதவி அமையாது. அடிமாடுகளைத் திரட்டியது போல பல ஆன்மீகப் பயிலரங்குகள் ஆங்காங்கே அரங்கேறுகிறது. ஆனாலும், மனிதம் புனிதமாக பயனிப்பதாக புலப்படவில்லை. ஆழ்மனதை துப்புறவு செய்யத் தெரியாத தொழிலாளியால் ஆன்மீக முன்னேற்றம் கொடுக்கவே முடியாது. துப்புறவுக்கு உடன்படாதவன் துப்பு கெட்டவன் என்பதில் ஐயமே இல்லை.
ஒவ்வொரு மனதிற்கும் ஒரு வீரியசக்தி உள்ளது. ஆழ் மனதின் வீரிய சக்தி, மிகமிக அதிகமாகும். உதாரணமாக புலால் சாப்பிடுவது தவறு என்கிற பதிவை மேல் மனதிலும் பதிவு செய்யலாம். நடுமனதிலும் பதிவு செய்யலாம், ஆழ்மனதிலும் பதிவு செய்யலாம். ஆழ்மனதில் பதிவு செய்தால் புலால் வாடை உண்டாக்கும் கசாப்புக் கடையைப் பார்த்தாலும் உடம்பு நடுக்கம் உண்டாகும், அருவருப்பு உண்டாகும். நடுமனதில் பதிவு செய்தால், புலால் சுவையானது தான் என்றாலும் மருத்துவர்களே சாப்பிடக்கூடாது என்கிறார்கள் வள்ளுவரும், திருமூலரும் கூட வெறுக்கிறார்கள் எனவே சாப்பிடக்கூடாது என ஒரு பாதுகாப்பு அணையை எழுப்பி உள்விவாதம் நடத்தி புலால் சாப்பிடுவதை வெறுப்பார்கள். மேல் மனதில் பதிவாகி இருந்தால், புலால் சப்பிடுவது தவறு என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஆனால் உடம்பில் பலம் குறைவாகத் தெரிகிறது, உடலுழைப்பு செய்ய முடியவில்லை. எனவே சிறிது சிறிதாக விடுவதற்கு முயற்சி செய்கிறேன் என்பார்கள். இது தான் வாழ்வியல் நெறியாகும். சிலர் ஆடம்பரமாக வாழ்வதை ஆழ்மனப் பதிவாக்கி விடுவார்கள். இவர்களுக்கு வறுமை வந்தால் கூட கடன்வாங்கியாவது வாழ்ந்து விடத்துடித்து கெட்டுப்போவார்கள்.
ஒரு ஞானி நடந்து போகும் போது ஒரு வழிப்போக்கன் காலை மிதித்துவிடுகிறார், வழிப்போக்கன் தாறுமாறாக அடித்து மயக்கம் வந்து வீழ்ந்து கிடப்பது போல ஞானியை துன்பப்படுத்தி விட்டு செல்கிறான். அந்த வழியாக வந்த சீடர்க ஞானியின் நிலை தெரிந்து தண்ணீர் தெளித்து சுய நினைவுக்கு வர வைத்தார்கள். சுயநினைவு உள்ளதா? என சோதித்துப்பார்க்க குருவே உங்களுக்கு பணிவிடை செய்பவர்கள் யார் என்பது தெரிகிறதா? எனக் கேட்டார்கள். அதற்கு அந்த ஞானி என்னை அடித்துத் துன்புறுத்திய அதே கைகள்தான் பணிவிடை செய்கிறது என்றார். எதனால் இந்த பக்குவம் வந்தது என்றால் கொடியவனின் கொடுமைத்தனமும் தனது ஆழ்மனதில் புகாத வண்ணம் மேல்மனதிலேயே அந்த ஞானி வைத்துப் பழகி விட்டார். மறப்பது மன்னிப்பது மேல்மனதின் சிறப்பான குணமாகும், அழிப்பதும், ஆக்குவதும், ஆழ்மனதின் சிறப்பான குணமாகும்.
ஞானிகளின் ஆழ்மனதில் சாபங்கள் தங்கி இருக்கும். ஞானிகள் ஆழ்மனதை இரண்டு சந்தர்பத்தில் மட்டுமே பயன்படுத்துவார்கள். ஒன்று கடவுள் அருளை நிரப்பும் கூடமாக ஆழ்ந்து தவம் செய்யும் போது ஆழ்மனப்பதிவுகள் அதிகமாகும். இதுவே அருள் என்பதாகும். அடுத்து தனக்கும் தன்னை சார்ந்த சமூகத்திற்கும் இடையூறாக உள்ள கொடியவர்கள் அழிந்துபோக சாபமிட்டு அழிக்க ஆழ்மனதை பயன்படுத்துவார்கள்.
இறைவன் பலபேரை பரதேசி ஆக்கும் போது ஆழ்மனப்பதிவை அழித்துவிட்ட பிறகே ஆட்கொள்வார். பட்டினத்தாரின் ஆழ்மனதில் பணம் சம்பாதிக்கும் வெறி இருந்தது. அந்த வெறியை இறைவன் துடைத்தார். லீலாசுகரின் அடிமனதில் காமவெறி இருந்தது. இறைவன் துடைத்து ஞானியாக்கினார். கடவுள் தானே காமத்தைப் படைத்தார். பிறகு எதற்காக கடவுள் நெறிக்கு காமம் தடையாக உள்ளது? என்கிற கேள்வியை பலரும் எழுப்புகிறார்கள், ஆன்மீக வாழ்விற்கு காமம் எந்த வகையிலும் தடையாக இருக்காது. ஆனாலும், காமத்தை கையாளும் போது, ஆழ்மனதில் உள்ள நல்ல பதிவுகளை விரட்டி விட்டு காமம் தஞ்சம் புகுந்துவிடும். அதன்பிறகு வெறிச்செயலாக மனிதன் மாறிவிடுவான். இது தான் தடையாக போய்விடுகிறது. மாறாக கயிற்றில் நடக்கிற சாகசவீரனைப் போல மனதை சாகசமாக்கி விளையாடத் தெரிந்து விட்டால் காமம் மனிதனை கட்டழிக்க முடியாது.
பல முன் கோபக்காரர்களைப் பார்த்திருக்கலாம். ஏன் அவர்கள் அருவருப்பாக நடந்து கொள்கிறார்கள் என்றால் அனைத்து எளிதான சம்பவங்களையும் அடிமனதில் பதிவு செய்து பழகிவிட்டார்கள். அதன்விளைவு அடிமனம் கொந்தளிப்பாகவே மாறிவிட்டது. நகைச்சுவையாக ஒரு சம்பவத்தைக் கூறுவார்கள். கேள்விப்பட்ட செய்தியைக் கூறுகிறோம். புலால் சாப்பிடுகிற ஒரு முன்கோபக்காரர் கணக்கு தணிக்கை அதிகாரியாக பணிபுரிந்து வந்தார். ஒரு சமயம் மெய்வழிச்சாலை ஆசிரமத்தில் கணக்கு தணிக்கை செய்ய வந்துள்ளார். அங்குள்ள ஆசிரமத்தார் இவர் புலால் சாப்பிடுபவர் என கருதி புலால் உணவு சமைத்து போட்டார்களாம். முங்கோபக்காரர் புரட்டாசி மாதத்தில் புலால் சாப்பிட மாட்டாராம். இதன் விளைவு ஆசிரமத்தில் புலால் உணவா! என எரிமலையாக வெடித்தாராம். உடனே ஆசிரமவாசிகள் இது சாதாரண உணவு அல்ல, மெய்வழி ஆண்டவர் இஸ்லாம் முறைப்படி ஓதி சமைத்த புலால் என்றார்களாம். உடனே இன்னும் கோபம் அதிகமாகி அசைவம் சமைத்ததே குற்றம். அதிலும் எச்சிலைத் துப்பி ஓதிய சமையலா? என கடிந்து கொண்டாராம். முன்கோபக்காரர்களுக்கு எதார்த்தமே வினையாக விபரீதமாகப் புலப்படும்.
பலரது வாழ்வு நிம்மதியாக வாழ முடியாததற்கு காரணம், ஆழ்மனதை பயன்படுத்த தெரியாமை தான் காரணம். அந்த அபாயகரமான ஆழ்மனதை பக்குவப்படுத்த ஆன்மீகம் மட்டுமே சிறந்த பாடமாக அமையும். வீட்டில் எந்த எந்த இடத்தில் எந்த எந்த பொருளை அடுக்குவது என்பது மட்டும் புரிந்து வைத்திருந்தால் போதாது. மேல் மனதில் வைக்க வேண்டிய பொருள்கள் எவை எவை! நடுமனதில் இருப்பது எவை எவை!, ஆழ்மனதில் இருக்க வேண்டியவை எவை என்பது அறிந்தால் மட்டுமே வாழ்வியல் சிறப்பாக இருக்கும். ரசத்தில் உப்பு போடவில்லை என்பதற்காக ராஜாத்தி போன்ற மனைவியை விரட்டிவிட்டு வீதியில் கிடப்பவர்கள் எராளம். வாழ்வியல் கெட்டு போவதற்கு உமது மனமே பிரதானக் காரணம், தொடர்ந்து படியுங்கள் வாழ்வியல் புனிதமாகும், நெறியான ஆன்மீகம் முறையாக வழிநடத்தும். தொடர்ந்து உங்கள் உணர்வில் மணம் பரப்புவோம். -
வழி தெரியாத ஊருக்கு பயணம் போகும் போது ஒரு வழிப்போக்கனிடம் வழி கேட்டால், இணக்கமான அன்போடு வழி காட்டுபவர்களும் உள்ளார்கள், சிலருக்கு நாம் கேட்கிற ஊர் தெரிந்திருந்தாலும் எமக்கு தெரியாது என்று கூறுபவர்களும் உள்ளார்கள். இப்படிப்பட்ட வித்தியாசமான மனிதர்கள் வாழ்க்கைத் தரம் அமைவதற்கு என்ன காரணம் என்பதை அறிவது தான் இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகும்.
சிலருடைய வீடுகளில் சமையல் பாத்திரம் முதல் சாம்பிராணி பாட்டில் ஈறாக, படிக்கிற நூல்கள் முதல் துடைக்கிற துடைப்பம் வரை ஒரே இடத்தை குப்பையாக்கி வைத்தது போல வாழ்வார்கள். சிலபேர்கள் மட்டும், படிக்கிற நூல்கள் ஒருபுறம், பழமைவாய்ந்த பொருள்கள் ஒருபுறம் என அடுக்கி வைத்து வீட்டை அழகுபடுத்துவார்கள். இதே போன்று தான் நமது மனது என்கிற வீட்டை சுத்தமாக வைப்பதும், கண்ட கண்ட பொருட்களைச் சேர்த்து குப்பையாக்குவது அவரவது இயல்பாக இருப்பதால் உலகத்தில் பாவங்கள் அதிகரித்து பரிதாப மரணம் அடைகிற நோயாளிகளாக பலர் வாழ்கிறார்கள். பீரோவில் எதை வைக்க வேண்டும், அலமாரியில் எதை அடுக்க வேண்டும் என்கிற அனுபவம் இல்லாதவன் வாழ்வு குப்பையாவது போல, மேல் மனதில் எதை அடுக்க வேண்டும், நடுமனதில் எது வைப்பதை தடுக்க வேண்டும், ஆழ் மனதில் எதையெல்லாம் வைக்க வேண்டும் என்பதை போதிப்பது தான் ஆன்மீகத்தின் போதனையாகும்.
வள்ளுவர் கடவுள் வாழ்த்து வைக்கவே இல்லை என வாய் வக்கணையாக பேசும் வையகம் இது. வள்ளுவர் குறளை எந்த மனதில் வைப்பது எனத் தெரியாத மூடர்கள். வெளி மனதில் திருக்குறளைப் பதிய வைத்து தெருப் பொறுக்கிகளாக வாழ்நாள் முழுவதும் வடிகட்டிய பதராக வாழ்வியல் நடத்துவதை அன்றாடம் காண்கிறோம். நெறிப்படுத்தாத குறை வள்ளுவத்திடம் இல்லை, தறிகெட்ட மனிதனிடம் மனதில் அமைந்த சூது தான் காரணம். வள்ளுவம் வகைப்படுத்தி மானுட நெறியை வழங்கி இருக்கிறது.
கடவுள் வாழ்த்து முதலாக அறத்துப்பாலை மனிதன் தனது ஆழ்னிலை அடிமனதில் முதலில் பதிவு செய்ய வேண்டும். அடுத்ததாக பொருட்பாலை மனிதன் தனது நடு மனதில் பதிவு செய்ய வேண்டும், காமத்துபாலை மனிதன் தனது மேல் மனதில் பதிவு செய்ய வேண்டும். இதுதான் முறையான ஆன்மீகப் பாடமாகும். காசு, பணம் வைக்க வேண்டிய பெட்டியில் காலணியை வைத்தவன் கதி போல, ஆழ்மனதில் காமத்தை வைத்துவிட்டு அறத்துப்பாலை மேல் மனதில் வைத்தால், அடுத்தவனுக்கு உபதேசம் செய்வதற்கு மட்டும் தான் திருக்குறள் பயன்படும். எமக்குத் தெரிந்த ஒருவருக்கு திருக்குறள் அத்தனையும் அத்துபடியாகத் தெரியும், தலைகீழாக கேட்டாலும் நிலைமாறாமல் ஒப்பிப்பார், ஆனால் தனிமனித ஒழுக்கம், அறவே இல்லாத, திருக்குறள் போதனைக்கு எதிர்மாறாக வாழும் சமுதாய உத்தமர். காரணம் என்ன? ஆழ்ந்து யோசித்தால் அவரது ஆழ்மனதில் காமமே ஆட்சி செய்கிறது. வெளிமனதில் திருக்குறள் மணம் வீசுகிறது. என்ன புண்ணியம்? காசு பணம் திரட்டவும், கடைத்தேறா வழிகாட்டவும், அக்கரை பச்சைதேடும் ஆவலான மாடுகளைப் போன்ற மடையர்கள் கூட்டத்தை சேர்க்கவும் திருக்குறள் பேராயுதமாக அன்னவருக்குப் பயன்படுகிறது. அது போகட்டும்.
மனம் என்பது மின்சாரம் மாதிரி, பயன்படுத்தும் விதத்தில் பலன்களை அள்ளிக் கொடுக்கும். மின்சாரத்தை தவறாகப் பயன்படுத்தினால் நமது உயிரையே குடித்துவிடும். அது போல ஆழ் மனதில் தவறான பதிவுகளை உண்டாக்கி விட்டால் நமது அழிவுக்கு அதுவே காரணமாகிவிடும். மனிதனை அழிப்பது வெளிப்புற காரணியே அல்ல, உள்ளே தவறாக பதிவு செய்யப்பட்ட, அதே சமயம் வைக்கக்கூடாத ஆழ்மன பதிவே தவறாளியாக தடம்புரண்டு விடுகிறது மனிதத் தன்மை.
ஆழ்மனம் என்பது ஆபத்து நிறைந்த களம் என்பதும் உண்மைதான். அங்கே ஆன்ம வாழ்வு தரும் அருளரசு செலுத்தும் ஆண்டவன் உறைவிடமும் அதுதான். காமவேட்கை வெகுவாக ஈர்க்கப்படும் இடமும் ஆழ்மனம் தான். தெரிந்தோ, தெரியாமலோ ஆழ்மனதில் படிந்த கறைகளைத் துடைப்பது தான் தியானமும் தவமும் ஆகும். ஆழ்மனதை ஆலயமாக வைத்திருப்பவர்களை அண்டி வாழும் போது ஆழ்மன கசடுகள் அப்புறப்படுத்தப்படும். திருக்குறளைப் படித்துவிட்டு அனைவருமே அறிவாளிகளாக வர முடியாததற்குக் காரணமே! ஆழ்மனதை துப்புறவு செய்யாமல் ஆழ்மனதின் களிம்புகள் அகற்றப்படாமல் எவ்வளவு தூரம் படித்து நிரப்பினாலும் பயன் விளையாது. திருக்குறளார் என்கிற சமுதாய உத்தமர் பட்டம் வாங்கலாமே தவிர, ஆன்மீக சம்மேளனப்பதவி அமையாது. அடிமாடுகளைத் திரட்டியது போல பல ஆன்மீகப் பயிலரங்குகள் ஆங்காங்கே அரங்கேறுகிறது. ஆனாலும், மனிதம் புனிதமாக பயனிப்பதாக புலப்படவில்லை. ஆழ்மனதை துப்புறவு செய்யத் தெரியாத தொழிலாளியால் ஆன்மீக முன்னேற்றம் கொடுக்கவே முடியாது. துப்புறவுக்கு உடன்படாதவன் துப்பு கெட்டவன் என்பதில் ஐயமே இல்லை.
ஒவ்வொரு மனதிற்கும் ஒரு வீரியசக்தி உள்ளது. ஆழ் மனதின் வீரிய சக்தி, மிகமிக அதிகமாகும். உதாரணமாக புலால் சாப்பிடுவது தவறு என்கிற பதிவை மேல் மனதிலும் பதிவு செய்யலாம். நடுமனதிலும் பதிவு செய்யலாம், ஆழ்மனதிலும் பதிவு செய்யலாம். ஆழ்மனதில் பதிவு செய்தால் புலால் வாடை உண்டாக்கும் கசாப்புக் கடையைப் பார்த்தாலும் உடம்பு நடுக்கம் உண்டாகும், அருவருப்பு உண்டாகும். நடுமனதில் பதிவு செய்தால், புலால் சுவையானது தான் என்றாலும் மருத்துவர்களே சாப்பிடக்கூடாது என்கிறார்கள் வள்ளுவரும், திருமூலரும் கூட வெறுக்கிறார்கள் எனவே சாப்பிடக்கூடாது என ஒரு பாதுகாப்பு அணையை எழுப்பி உள்விவாதம் நடத்தி புலால் சாப்பிடுவதை வெறுப்பார்கள். மேல் மனதில் பதிவாகி இருந்தால், புலால் சப்பிடுவது தவறு என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஆனால் உடம்பில் பலம் குறைவாகத் தெரிகிறது, உடலுழைப்பு செய்ய முடியவில்லை. எனவே சிறிது சிறிதாக விடுவதற்கு முயற்சி செய்கிறேன் என்பார்கள். இது தான் வாழ்வியல் நெறியாகும். சிலர் ஆடம்பரமாக வாழ்வதை ஆழ்மனப் பதிவாக்கி விடுவார்கள். இவர்களுக்கு வறுமை வந்தால் கூட கடன்வாங்கியாவது வாழ்ந்து விடத்துடித்து கெட்டுப்போவார்கள்.
ஒரு ஞானி நடந்து போகும் போது ஒரு வழிப்போக்கன் காலை மிதித்துவிடுகிறார், வழிப்போக்கன் தாறுமாறாக அடித்து மயக்கம் வந்து வீழ்ந்து கிடப்பது போல ஞானியை துன்பப்படுத்தி விட்டு செல்கிறான். அந்த வழியாக வந்த சீடர்க ஞானியின் நிலை தெரிந்து தண்ணீர் தெளித்து சுய நினைவுக்கு வர வைத்தார்கள். சுயநினைவு உள்ளதா? என சோதித்துப்பார்க்க குருவே உங்களுக்கு பணிவிடை செய்பவர்கள் யார் என்பது தெரிகிறதா? எனக் கேட்டார்கள். அதற்கு அந்த ஞானி என்னை அடித்துத் துன்புறுத்திய அதே கைகள்தான் பணிவிடை செய்கிறது என்றார். எதனால் இந்த பக்குவம் வந்தது என்றால் கொடியவனின் கொடுமைத்தனமும் தனது ஆழ்மனதில் புகாத வண்ணம் மேல்மனதிலேயே அந்த ஞானி வைத்துப் பழகி விட்டார். மறப்பது மன்னிப்பது மேல்மனதின் சிறப்பான குணமாகும், அழிப்பதும், ஆக்குவதும், ஆழ்மனதின் சிறப்பான குணமாகும்.
ஞானிகளின் ஆழ்மனதில் சாபங்கள் தங்கி இருக்கும். ஞானிகள் ஆழ்மனதை இரண்டு சந்தர்பத்தில் மட்டுமே பயன்படுத்துவார்கள். ஒன்று கடவுள் அருளை நிரப்பும் கூடமாக ஆழ்ந்து தவம் செய்யும் போது ஆழ்மனப்பதிவுகள் அதிகமாகும். இதுவே அருள் என்பதாகும். அடுத்து தனக்கும் தன்னை சார்ந்த சமூகத்திற்கும் இடையூறாக உள்ள கொடியவர்கள் அழிந்துபோக சாபமிட்டு அழிக்க ஆழ்மனதை பயன்படுத்துவார்கள்.
இறைவன் பலபேரை பரதேசி ஆக்கும் போது ஆழ்மனப்பதிவை அழித்துவிட்ட பிறகே ஆட்கொள்வார். பட்டினத்தாரின் ஆழ்மனதில் பணம் சம்பாதிக்கும் வெறி இருந்தது. அந்த வெறியை இறைவன் துடைத்தார். லீலாசுகரின் அடிமனதில் காமவெறி இருந்தது. இறைவன் துடைத்து ஞானியாக்கினார். கடவுள் தானே காமத்தைப் படைத்தார். பிறகு எதற்காக கடவுள் நெறிக்கு காமம் தடையாக உள்ளது? என்கிற கேள்வியை பலரும் எழுப்புகிறார்கள், ஆன்மீக வாழ்விற்கு காமம் எந்த வகையிலும் தடையாக இருக்காது. ஆனாலும், காமத்தை கையாளும் போது, ஆழ்மனதில் உள்ள நல்ல பதிவுகளை விரட்டி விட்டு காமம் தஞ்சம் புகுந்துவிடும். அதன்பிறகு வெறிச்செயலாக மனிதன் மாறிவிடுவான். இது தான் தடையாக போய்விடுகிறது. மாறாக கயிற்றில் நடக்கிற சாகசவீரனைப் போல மனதை சாகசமாக்கி விளையாடத் தெரிந்து விட்டால் காமம் மனிதனை கட்டழிக்க முடியாது.
பல முன் கோபக்காரர்களைப் பார்த்திருக்கலாம். ஏன் அவர்கள் அருவருப்பாக நடந்து கொள்கிறார்கள் என்றால் அனைத்து எளிதான சம்பவங்களையும் அடிமனதில் பதிவு செய்து பழகிவிட்டார்கள். அதன்விளைவு அடிமனம் கொந்தளிப்பாகவே மாறிவிட்டது. நகைச்சுவையாக ஒரு சம்பவத்தைக் கூறுவார்கள். கேள்விப்பட்ட செய்தியைக் கூறுகிறோம். புலால் சாப்பிடுகிற ஒரு முன்கோபக்காரர் கணக்கு தணிக்கை அதிகாரியாக பணிபுரிந்து வந்தார். ஒரு சமயம் மெய்வழிச்சாலை ஆசிரமத்தில் கணக்கு தணிக்கை செய்ய வந்துள்ளார். அங்குள்ள ஆசிரமத்தார் இவர் புலால் சாப்பிடுபவர் என கருதி புலால் உணவு சமைத்து போட்டார்களாம். முங்கோபக்காரர் புரட்டாசி மாதத்தில் புலால் சாப்பிட மாட்டாராம். இதன் விளைவு ஆசிரமத்தில் புலால் உணவா! என எரிமலையாக வெடித்தாராம். உடனே ஆசிரமவாசிகள் இது சாதாரண உணவு அல்ல, மெய்வழி ஆண்டவர் இஸ்லாம் முறைப்படி ஓதி சமைத்த புலால் என்றார்களாம். உடனே இன்னும் கோபம் அதிகமாகி அசைவம் சமைத்ததே குற்றம். அதிலும் எச்சிலைத் துப்பி ஓதிய சமையலா? என கடிந்து கொண்டாராம். முன்கோபக்காரர்களுக்கு எதார்த்தமே வினையாக விபரீதமாகப் புலப்படும்.
பலரது வாழ்வு நிம்மதியாக வாழ முடியாததற்கு காரணம், ஆழ்மனதை பயன்படுத்த தெரியாமை தான் காரணம். அந்த அபாயகரமான ஆழ்மனதை பக்குவப்படுத்த ஆன்மீகம் மட்டுமே சிறந்த பாடமாக அமையும். வீட்டில் எந்த எந்த இடத்தில் எந்த எந்த பொருளை அடுக்குவது என்பது மட்டும் புரிந்து வைத்திருந்தால் போதாது. மேல் மனதில் வைக்க வேண்டிய பொருள்கள் எவை எவை! நடுமனதில் இருப்பது எவை எவை!, ஆழ்மனதில் இருக்க வேண்டியவை எவை என்பது அறிந்தால் மட்டுமே வாழ்வியல் சிறப்பாக இருக்கும். ரசத்தில் உப்பு போடவில்லை என்பதற்காக ராஜாத்தி போன்ற மனைவியை விரட்டிவிட்டு வீதியில் கிடப்பவர்கள் எராளம். வாழ்வியல் கெட்டு போவதற்கு உமது மனமே பிரதானக் காரணம், தொடர்ந்து படியுங்கள் வாழ்வியல் புனிதமாகும், நெறியான ஆன்மீகம் முறையாக வழிநடத்தும். தொடர்ந்து உங்கள் உணர்வில் மணம் பரப்புவோம். -
Tuesday, April 5, 2011
மனதின் இயல்பும் கையாளும் நுட்பமும்
மனதின் இயல்பும் கையாளும் நுட்பமும்
வழி தெரியாத ஊருக்கு பயணம் போகும் போது ஒரு வழிப்போக்கனிடம் வழி கேட்டால், இணக்கமான அன்போடு வழி காட்டுபவர்களும் உள்ளார்கள், சிலருக்கு நாம் கேட்கிற ஊர் தெரிந்திருந்தாலும் எமக்கு தெரியாது என்று கூறுபவர்களும் உள்ளார்கள். இப்படிப்பட்ட வித்தியாசமான மனிதர்கள் வாழ்க்கைத் தரம் அமைவதற்கு என்ன காரணம் என்பதை அறிவது தான் இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகும்.
சிலருடைய வீடுகளில் சமையல் பாத்திரம் முதல் சாம்பிராணி பாட்டில் ஈறாக, படிக்கிற நூல்கள் முதல் துடைக்கிற துடைப்பம் வரை ஒரே இடத்தை குப்பையாக்கி வைத்தது போல வாழ்வார்கள். சிலபேர்கள் மட்டும், படிக்கிற நூல்கள் ஒருபுறம், பழமைவாய்ந்த பொருள்கள் ஒருபுறம் என அடுக்கி வைத்து வீட்டை அழகுபடுத்துவார்கள். இதே போன்று தான் நமது மனது என்கிற வீட்டை சுத்தமாக வைப்பதும், கண்ட கண்ட பொருட்களைச் சேர்த்து குப்பையாக்குவது அவரவது இயல்பாக இருப்பதால் உலகத்தில் பாவங்கள் அதிகரித்து பரிதாப மரணம் அடைகிற நோயாளிகளாக பலர் வாழ்கிறார்கள். பீரோவில் எதை வைக்க வேண்டும், அலமாரியில் எதை அடுக்க வேண்டும் என்கிற அனுபவம் இல்லாதவன் வாழ்வு குப்பையாவது போல, மேல் மனதில் எதை அடுக்க வேண்டும், நடுமனதில் எது வைப்பதை தடுக்க வேண்டும், ஆழ் மனதில் எதையெல்லாம் வைக்க வேண்டும் என்பதை போதிப்பது தான் ஆன்மீகத்தின் போதனையாகும்.
வள்ளுவர் கடவுள் வாழ்த்து வைக்கவே இல்லை என வாய் வக்கணையாக பேசும் வையகம் இது. வள்ளுவர் குறளை எந்த மனதில் வைப்பது எனத் தெரியாத மூடர்கள். வெளி மனதில் திருக்குறளைப் பதிய வைத்து தெருப் பொறுக்கிகளாக வாழ்நாள் முழுவதும் வடிகட்டிய பதராக வாழ்வியல் நடத்துவதை அன்றாடம் காண்கிறோம். நெறிப்படுத்தாத குறை வள்ளுவத்திடம் இல்லை, தறிகெட்ட மனிதனிடம் மனதில் அமைந்த சூது தான் காரணம். வள்ளுவம் வகைப்படுத்தி மானுட நெறியை வழங்கி இருக்கிறது.
கடவுள் வாழ்த்து முதலாக அறத்துப்பாலை மனிதன் தனது ஆழ்னிலை அடிமனதில் முதலில் பதிவு செய்ய வேண்டும். அடுத்ததாக பொருட்பாலை மனிதன் தனது நடு மனதில் பதிவு செய்ய வேண்டும், காமத்துபாலை மனிதன் தனது மேல் மனதில் பதிவு செய்ய வேண்டும். இதுதான் முறையான ஆன்மீகப் பாடமாகும். காசு, பணம் வைக்க வேண்டிய பெட்டியில் காலணியை வைத்தவன் கதி போல, ஆழ்மனதில் காமத்தை வைத்துவிட்டு அறத்துப்பாலை மேல் மனதில் வைத்தால், அடுத்தவனுக்கு உபதேசம் செய்வதற்கு மட்டும் தான் திருக்குறள் பயன்படும். எமக்குத் தெரிந்த ஒருவருக்கு திருக்குறள் அத்தனையும் அத்துபடியாகத் தெரியும், தலைகீழாக கேட்டாலும் நிலைமாறாமல் ஒப்பிப்பார், ஆனால் தனிமனித ஒழுக்கம், அறவே இல்லாத, திருக்குறள் போதனைக்கு எதிர்மாறாக வாழும் சமுதாய உத்தமர். காரணம் என்ன? ஆழ்ந்து யோசித்தால் அவரது ஆழ்மனதில் காமமே ஆட்சி செய்கிறது. வெளிமனதில் திருக்குறள் மணம் வீசுகிறது. என்ன புண்ணியம்? காசு பணம் திரட்டவும், கடைத்தேறா வழிகாட்டவும், அக்கரை பச்சைதேடும் ஆவலான மாடுகளைப் போன்ற மடையர்கள் கூட்டத்தை சேர்க்கவும் திருக்குறள் பேராயுதமாக அன்னவருக்குப் பயன்படுகிறது. அது போகட்டும்.
மனம் என்பது மின்சாரம் மாதிரி, பயன்படுத்தும் விதத்தில் பலன்களை அள்ளிக் கொடுக்கும். மின்சாரத்தை தவறாகப் பயன்படுத்தினால் நமது உயிரையே குடித்துவிடும். அது போல ஆழ் மனதில் தவறான பதிவுகளை உண்டாக்கி விட்டால் நமது அழிவுக்கு அதுவே காரணமாகிவிடும். மனிதனை அழிப்பது வெளிப்புற காரணியே அல்ல, உள்ளே தவறாக பதிவு செய்யப்பட்ட, அதே சமயம் வைக்கக்கூடாத ஆழ்மன பதிவே தவறாளியாக தடம்புரண்டு விடுகிறது மனிதத் தன்மை.
ஆழ்மனம் என்பது ஆபத்து நிறைந்த களம் என்பதும் உண்மைதான். அங்கே ஆன்ம வாழ்வு தரும் அருளரசு செலுத்தும் ஆண்டவன் உறைவிடமும் அதுதான். காமவேட்கை வெகுவாக ஈர்க்கப்படும் இடமும் ஆழ்மனம் தான். தெரிந்தோ, தெரியாமலோ ஆழ்மனதில் படிந்த கறைகளைத் துடைப்பது தான் தியானமும் தவமும் ஆகும். ஆழ்மனதை ஆலயமாக வைத்திருப்பவர்களை அண்டி வாழும் போது ஆழ்மன கசடுகள் அப்புறப்படுத்தப்படும். திருக்குறளைப் படித்துவிட்டு அனைவருமே அறிவாளிகளாக வர முடியாததற்குக் காரணமே! ஆழ்மனதை துப்புறவு செய்யாமல் ஆழ்மனதின் களிம்புகள் அகற்றப்படாமல் எவ்வளவு தூரம் படித்து நிரப்பினாலும் பயன் விளையாது. திருக்குறளார் என்கிற சமுதாய உத்தமர் பட்டம் வாங்கலாமே தவிர, ஆன்மீக சம்மேளனப்பதவி அமையாது. அடிமாடுகளைத் திரட்டியது போல பல ஆன்மீகப் பயிலரங்குகள் ஆங்காங்கே அரங்கேறுகிறது. ஆனாலும், மனிதம் புனிதமாக பயனிப்பதாக புலப்படவில்லை. ஆழ்மனதை துப்புறவு செய்யத் தெரியாத தொழிலாளியால் ஆன்மீக முன்னேற்றம் கொடுக்கவே முடியாது. துப்புறவுக்கு உடன்படாதவன் துப்பு கெட்டவன் என்பதில் ஐயமே இல்லை.
ஒவ்வொரு மனதிற்கும் ஒரு வீரியசக்தி உள்ளது. ஆழ் மனதின் வீரிய சக்தி, மிகமிக அதிகமாகும். உதாரணமாக புலால் சாப்பிடுவது தவறு என்கிற பதிவை மேல் மனதிலும் பதிவு செய்யலாம். நடுமனதிலும் பதிவு செய்யலாம், ஆழ்மனதிலும் பதிவு செய்யலாம். ஆழ்மனதில் பதிவு செய்தால் புலால் வாடை உண்டாக்கும் கசாப்புக் கடையைப் பார்த்தாலும் உடம்பு நடுக்கம் உண்டாகும், அருவருப்பு உண்டாகும். நடுமனதில் பதிவு செய்தால், புலால் சுவையானது தான் என்றாலும் மருத்துவர்களே சாப்பிடக்கூடாது என்கிறார்கள் வள்ளுவரும், திருமூலரும் கூட வெறுக்கிறார்கள் எனவே சாப்பிடக்கூடாது என ஒரு பாதுகாப்பு அணையை எழுப்பி உள்விவாதம் நடத்தி புலால் சாப்பிடுவதை வெறுப்பார்கள். மேல் மனதில் பதிவாகி இருந்தால், புலால் சப்பிடுவது தவறு என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஆனால் உடம்பில் பலம் குறைவாகத் தெரிகிறது, உடலுழைப்பு செய்ய முடியவில்லை. எனவே சிறிது சிறிதாக விடுவதற்கு முயற்சி செய்கிறேன் என்பார்கள். இது தான் வாழ்வியல் நெறியாகும். சிலர் ஆடம்பரமாக வாழ்வதை ஆழ்மனப் பதிவாக்கி விடுவார்கள். இவர்களுக்கு வறுமை வந்தால் கூட கடன்வாங்கியாவது வாழ்ந்து விடத்துடித்து கெட்டுப்போவார்கள்.
ஒரு ஞானி நடந்து போகும் போது ஒரு வழிப்போக்கன் காலை மிதித்துவிடுகிறார், வழிப்போக்கன் தாறுமாறாக அடித்து மயக்கம் வந்து வீழ்ந்து கிடப்பது போல ஞானியை துன்பப்படுத்தி விட்டு செல்கிறான். அந்த வழியாக வந்த சீடர்க ஞானியின் நிலை தெரிந்து தண்ணீர் தெளித்து சுய நினைவுக்கு வர வைத்தார்கள். சுயநினைவு உள்ளதா? என சோதித்துப்பார்க்க குருவே உங்களுக்கு பணிவிடை செய்பவர்கள் யார் என்பது தெரிகிறதா? எனக் கேட்டார்கள். அதற்கு அந்த ஞானி என்னை அடித்துத் துன்புறுத்திய அதே கைகள்தான் பணிவிடை செய்கிறது என்றார். எதனால் இந்த பக்குவம் வந்தது என்றால் கொடியவனின் கொடுமைத்தனமும் தனது ஆழ்மனதில் புகாத வண்ணம் மேல்மனதிலேயே அந்த ஞானி வைத்துப் பழகி விட்டார். மறப்பது மன்னிப்பது மேல்மனதின் சிறப்பான குணமாகும், அழிப்பதும், ஆக்குவதும், ஆழ்மனதின் சிறப்பான குணமாகும்.
ஞானிகளின் ஆழ்மனதில் சாபங்கள் தங்கி இருக்கும். ஞானிகள் ஆழ்மனதை இரண்டு சந்தர்பத்தில் மட்டுமே பயன்படுத்துவார்கள். ஒன்று கடவுள் அருளை நிரப்பும் கூடமாக ஆழ்ந்து தவம் செய்யும் போது ஆழ்மனப்பதிவுகள் அதிகமாகும். இதுவே அருள் என்பதாகும். அடுத்து தனக்கும் தன்னை சார்ந்த சமூகத்திற்கும் இடையூறாக உள்ள கொடியவர்கள் அழிந்துபோக சாபமிட்டு அழிக்க ஆழ்மனதை பயன்படுத்துவார்கள்.
இறைவன் பலபேரை பரதேசி ஆக்கும் போது ஆழ்மனப்பதிவை அழித்துவிட்ட பிறகே ஆட்கொள்வார். பட்டினத்தாரின் ஆழ்மனதில் பணம் சம்பாதிக்கும் வெறி இருந்தது. அந்த வெறியை இறைவன் துடைத்தார். லீலாசுகரின் அடிமனதில் காமவெறி இருந்தது. இறைவன் துடைத்து ஞானியாக்கினார். கடவுள் தானே காமத்தைப் படைத்தார். பிறகு எதற்காக கடவுள் நெறிக்கு காமம் தடையாக உள்ளது? என்கிற கேள்வியை பலரும் எழுப்புகிறார்கள், ஆன்மீக வாழ்விற்கு காமம் எந்த வகையிலும் தடையாக இருக்காது. ஆனாலும், காமத்தை கையாளும் போது, ஆழ்மனதில் உள்ள நல்ல பதிவுகளை விரட்டி விட்டு காமம் தஞ்சம் புகுந்துவிடும். அதன்பிறகு வெறிச்செயலாக மனிதன் மாறிவிடுவான். இது தான் தடையாக போய்விடுகிறது. மாறாக கயிற்றில் நடக்கிற சாகசவீரனைப் போல மனதை சாகசமாக்கி விளையாடத் தெரிந்து விட்டால் காமம் மனிதனை கட்டழிக்க முடியாது.
பல முன் கோபக்காரர்களைப் பார்த்திருக்கலாம். ஏன் அவர்கள் அருவருப்பாக நடந்து கொள்கிறார்கள் என்றால் அனைத்து எளிதான சம்பவங்களையும் அடிமனதில் பதிவு செய்து பழகிவிட்டார்கள். அதன்விளைவு அடிமனம் கொந்தளிப்பாகவே மாறிவிட்டது. நகைச்சுவையாக ஒரு சம்பவத்தைக் கூறுவார்கள். கேள்விப்பட்ட செய்தியைக் கூறுகிறோம். புலால் சாப்பிடுகிற ஒரு முன்கோபக்காரர் கணக்கு தணிக்கை அதிகாரியாக பணிபுரிந்து வந்தார். ஒரு சமயம் மெய்வழிச்சாலை ஆசிரமத்தில் கணக்கு தணிக்கை செய்ய வந்துள்ளார். அங்குள்ள ஆசிரமத்தார் இவர் புலால் சாப்பிடுபவர் என கருதி புலால் உணவு சமைத்து போட்டார்களாம். முங்கோபக்காரர் புரட்டாசி மாதத்தில் புலால் சாப்பிட மாட்டாராம். இதன் விளைவு ஆசிரமத்தில் புலால் உணவா! என எரிமலையாக வெடித்தாராம். உடனே ஆசிரமவாசிகள் இது சாதாரண உணவு அல்ல, மெய்வழி ஆண்டவர் இஸ்லாம் முறைப்படி ஓதி சமைத்த புலால் என்றார்களாம். உடனே இன்னும் கோபம் அதிகமாகி அசைவம் சமைத்ததே குற்றம். அதிலும் எச்சிலைத் துப்பி ஓதிய சமையலா? என கடிந்து கொண்டாராம். முன்கோபக்காரர்களுக்கு எதார்த்தமே வினையாக விபரீதமாகப் புலப்படும்.
பலரது வாழ்வு நிம்மதியாக வாழ முடியாததற்கு காரணம், ஆழ்மனதை பயன்படுத்த தெரியாமை தான் காரணம். அந்த அபாயகரமான ஆழ்மனதை பக்குவப்படுத்த ஆன்மீகம் மட்டுமே சிறந்த பாடமாக அமையும். வீட்டில் எந்த எந்த இடத்தில் எந்த எந்த பொருளை அடுக்குவது என்பது மட்டும் புரிந்து வைத்திருந்தால் போதாது. மேல் மனதில் வைக்க வேண்டிய பொருள்கள் எவை எவை! நடுமனதில் இருப்பது எவை எவை!, ஆழ்மனதில் இருக்க வேண்டியவை எவை என்பது அறிந்தால் மட்டுமே வாழ்வியல் சிறப்பாக இருக்கும். ரசத்தில் உப்பு போடவில்லை என்பதற்காக ராஜாத்தி போன்ற மனைவியை விரட்டிவிட்டு வீதியில் கிடப்பவர்கள் எராளம். வாழ்வியல் கெட்டு போவதற்கு உமது மனமே பிரதானக் காரணம், தொடர்ந்து படியுங்கள் வாழ்வியல் புனிதமாகும், நெறியான ஆன்மீகம் முறையாக வழிநடத்தும். தொடர்ந்து உங்கள் உணர்வில் மணம் பரப்புவோம். -
--------- தொடரும்..............
வழி தெரியாத ஊருக்கு பயணம் போகும் போது ஒரு வழிப்போக்கனிடம் வழி கேட்டால், இணக்கமான அன்போடு வழி காட்டுபவர்களும் உள்ளார்கள், சிலருக்கு நாம் கேட்கிற ஊர் தெரிந்திருந்தாலும் எமக்கு தெரியாது என்று கூறுபவர்களும் உள்ளார்கள். இப்படிப்பட்ட வித்தியாசமான மனிதர்கள் வாழ்க்கைத் தரம் அமைவதற்கு என்ன காரணம் என்பதை அறிவது தான் இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகும்.
சிலருடைய வீடுகளில் சமையல் பாத்திரம் முதல் சாம்பிராணி பாட்டில் ஈறாக, படிக்கிற நூல்கள் முதல் துடைக்கிற துடைப்பம் வரை ஒரே இடத்தை குப்பையாக்கி வைத்தது போல வாழ்வார்கள். சிலபேர்கள் மட்டும், படிக்கிற நூல்கள் ஒருபுறம், பழமைவாய்ந்த பொருள்கள் ஒருபுறம் என அடுக்கி வைத்து வீட்டை அழகுபடுத்துவார்கள். இதே போன்று தான் நமது மனது என்கிற வீட்டை சுத்தமாக வைப்பதும், கண்ட கண்ட பொருட்களைச் சேர்த்து குப்பையாக்குவது அவரவது இயல்பாக இருப்பதால் உலகத்தில் பாவங்கள் அதிகரித்து பரிதாப மரணம் அடைகிற நோயாளிகளாக பலர் வாழ்கிறார்கள். பீரோவில் எதை வைக்க வேண்டும், அலமாரியில் எதை அடுக்க வேண்டும் என்கிற அனுபவம் இல்லாதவன் வாழ்வு குப்பையாவது போல, மேல் மனதில் எதை அடுக்க வேண்டும், நடுமனதில் எது வைப்பதை தடுக்க வேண்டும், ஆழ் மனதில் எதையெல்லாம் வைக்க வேண்டும் என்பதை போதிப்பது தான் ஆன்மீகத்தின் போதனையாகும்.
வள்ளுவர் கடவுள் வாழ்த்து வைக்கவே இல்லை என வாய் வக்கணையாக பேசும் வையகம் இது. வள்ளுவர் குறளை எந்த மனதில் வைப்பது எனத் தெரியாத மூடர்கள். வெளி மனதில் திருக்குறளைப் பதிய வைத்து தெருப் பொறுக்கிகளாக வாழ்நாள் முழுவதும் வடிகட்டிய பதராக வாழ்வியல் நடத்துவதை அன்றாடம் காண்கிறோம். நெறிப்படுத்தாத குறை வள்ளுவத்திடம் இல்லை, தறிகெட்ட மனிதனிடம் மனதில் அமைந்த சூது தான் காரணம். வள்ளுவம் வகைப்படுத்தி மானுட நெறியை வழங்கி இருக்கிறது.
கடவுள் வாழ்த்து முதலாக அறத்துப்பாலை மனிதன் தனது ஆழ்னிலை அடிமனதில் முதலில் பதிவு செய்ய வேண்டும். அடுத்ததாக பொருட்பாலை மனிதன் தனது நடு மனதில் பதிவு செய்ய வேண்டும், காமத்துபாலை மனிதன் தனது மேல் மனதில் பதிவு செய்ய வேண்டும். இதுதான் முறையான ஆன்மீகப் பாடமாகும். காசு, பணம் வைக்க வேண்டிய பெட்டியில் காலணியை வைத்தவன் கதி போல, ஆழ்மனதில் காமத்தை வைத்துவிட்டு அறத்துப்பாலை மேல் மனதில் வைத்தால், அடுத்தவனுக்கு உபதேசம் செய்வதற்கு மட்டும் தான் திருக்குறள் பயன்படும். எமக்குத் தெரிந்த ஒருவருக்கு திருக்குறள் அத்தனையும் அத்துபடியாகத் தெரியும், தலைகீழாக கேட்டாலும் நிலைமாறாமல் ஒப்பிப்பார், ஆனால் தனிமனித ஒழுக்கம், அறவே இல்லாத, திருக்குறள் போதனைக்கு எதிர்மாறாக வாழும் சமுதாய உத்தமர். காரணம் என்ன? ஆழ்ந்து யோசித்தால் அவரது ஆழ்மனதில் காமமே ஆட்சி செய்கிறது. வெளிமனதில் திருக்குறள் மணம் வீசுகிறது. என்ன புண்ணியம்? காசு பணம் திரட்டவும், கடைத்தேறா வழிகாட்டவும், அக்கரை பச்சைதேடும் ஆவலான மாடுகளைப் போன்ற மடையர்கள் கூட்டத்தை சேர்க்கவும் திருக்குறள் பேராயுதமாக அன்னவருக்குப் பயன்படுகிறது. அது போகட்டும்.
மனம் என்பது மின்சாரம் மாதிரி, பயன்படுத்தும் விதத்தில் பலன்களை அள்ளிக் கொடுக்கும். மின்சாரத்தை தவறாகப் பயன்படுத்தினால் நமது உயிரையே குடித்துவிடும். அது போல ஆழ் மனதில் தவறான பதிவுகளை உண்டாக்கி விட்டால் நமது அழிவுக்கு அதுவே காரணமாகிவிடும். மனிதனை அழிப்பது வெளிப்புற காரணியே அல்ல, உள்ளே தவறாக பதிவு செய்யப்பட்ட, அதே சமயம் வைக்கக்கூடாத ஆழ்மன பதிவே தவறாளியாக தடம்புரண்டு விடுகிறது மனிதத் தன்மை.
ஆழ்மனம் என்பது ஆபத்து நிறைந்த களம் என்பதும் உண்மைதான். அங்கே ஆன்ம வாழ்வு தரும் அருளரசு செலுத்தும் ஆண்டவன் உறைவிடமும் அதுதான். காமவேட்கை வெகுவாக ஈர்க்கப்படும் இடமும் ஆழ்மனம் தான். தெரிந்தோ, தெரியாமலோ ஆழ்மனதில் படிந்த கறைகளைத் துடைப்பது தான் தியானமும் தவமும் ஆகும். ஆழ்மனதை ஆலயமாக வைத்திருப்பவர்களை அண்டி வாழும் போது ஆழ்மன கசடுகள் அப்புறப்படுத்தப்படும். திருக்குறளைப் படித்துவிட்டு அனைவருமே அறிவாளிகளாக வர முடியாததற்குக் காரணமே! ஆழ்மனதை துப்புறவு செய்யாமல் ஆழ்மனதின் களிம்புகள் அகற்றப்படாமல் எவ்வளவு தூரம் படித்து நிரப்பினாலும் பயன் விளையாது. திருக்குறளார் என்கிற சமுதாய உத்தமர் பட்டம் வாங்கலாமே தவிர, ஆன்மீக சம்மேளனப்பதவி அமையாது. அடிமாடுகளைத் திரட்டியது போல பல ஆன்மீகப் பயிலரங்குகள் ஆங்காங்கே அரங்கேறுகிறது. ஆனாலும், மனிதம் புனிதமாக பயனிப்பதாக புலப்படவில்லை. ஆழ்மனதை துப்புறவு செய்யத் தெரியாத தொழிலாளியால் ஆன்மீக முன்னேற்றம் கொடுக்கவே முடியாது. துப்புறவுக்கு உடன்படாதவன் துப்பு கெட்டவன் என்பதில் ஐயமே இல்லை.
ஒவ்வொரு மனதிற்கும் ஒரு வீரியசக்தி உள்ளது. ஆழ் மனதின் வீரிய சக்தி, மிகமிக அதிகமாகும். உதாரணமாக புலால் சாப்பிடுவது தவறு என்கிற பதிவை மேல் மனதிலும் பதிவு செய்யலாம். நடுமனதிலும் பதிவு செய்யலாம், ஆழ்மனதிலும் பதிவு செய்யலாம். ஆழ்மனதில் பதிவு செய்தால் புலால் வாடை உண்டாக்கும் கசாப்புக் கடையைப் பார்த்தாலும் உடம்பு நடுக்கம் உண்டாகும், அருவருப்பு உண்டாகும். நடுமனதில் பதிவு செய்தால், புலால் சுவையானது தான் என்றாலும் மருத்துவர்களே சாப்பிடக்கூடாது என்கிறார்கள் வள்ளுவரும், திருமூலரும் கூட வெறுக்கிறார்கள் எனவே சாப்பிடக்கூடாது என ஒரு பாதுகாப்பு அணையை எழுப்பி உள்விவாதம் நடத்தி புலால் சாப்பிடுவதை வெறுப்பார்கள். மேல் மனதில் பதிவாகி இருந்தால், புலால் சப்பிடுவது தவறு என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஆனால் உடம்பில் பலம் குறைவாகத் தெரிகிறது, உடலுழைப்பு செய்ய முடியவில்லை. எனவே சிறிது சிறிதாக விடுவதற்கு முயற்சி செய்கிறேன் என்பார்கள். இது தான் வாழ்வியல் நெறியாகும். சிலர் ஆடம்பரமாக வாழ்வதை ஆழ்மனப் பதிவாக்கி விடுவார்கள். இவர்களுக்கு வறுமை வந்தால் கூட கடன்வாங்கியாவது வாழ்ந்து விடத்துடித்து கெட்டுப்போவார்கள்.
ஒரு ஞானி நடந்து போகும் போது ஒரு வழிப்போக்கன் காலை மிதித்துவிடுகிறார், வழிப்போக்கன் தாறுமாறாக அடித்து மயக்கம் வந்து வீழ்ந்து கிடப்பது போல ஞானியை துன்பப்படுத்தி விட்டு செல்கிறான். அந்த வழியாக வந்த சீடர்க ஞானியின் நிலை தெரிந்து தண்ணீர் தெளித்து சுய நினைவுக்கு வர வைத்தார்கள். சுயநினைவு உள்ளதா? என சோதித்துப்பார்க்க குருவே உங்களுக்கு பணிவிடை செய்பவர்கள் யார் என்பது தெரிகிறதா? எனக் கேட்டார்கள். அதற்கு அந்த ஞானி என்னை அடித்துத் துன்புறுத்திய அதே கைகள்தான் பணிவிடை செய்கிறது என்றார். எதனால் இந்த பக்குவம் வந்தது என்றால் கொடியவனின் கொடுமைத்தனமும் தனது ஆழ்மனதில் புகாத வண்ணம் மேல்மனதிலேயே அந்த ஞானி வைத்துப் பழகி விட்டார். மறப்பது மன்னிப்பது மேல்மனதின் சிறப்பான குணமாகும், அழிப்பதும், ஆக்குவதும், ஆழ்மனதின் சிறப்பான குணமாகும்.
ஞானிகளின் ஆழ்மனதில் சாபங்கள் தங்கி இருக்கும். ஞானிகள் ஆழ்மனதை இரண்டு சந்தர்பத்தில் மட்டுமே பயன்படுத்துவார்கள். ஒன்று கடவுள் அருளை நிரப்பும் கூடமாக ஆழ்ந்து தவம் செய்யும் போது ஆழ்மனப்பதிவுகள் அதிகமாகும். இதுவே அருள் என்பதாகும். அடுத்து தனக்கும் தன்னை சார்ந்த சமூகத்திற்கும் இடையூறாக உள்ள கொடியவர்கள் அழிந்துபோக சாபமிட்டு அழிக்க ஆழ்மனதை பயன்படுத்துவார்கள்.
இறைவன் பலபேரை பரதேசி ஆக்கும் போது ஆழ்மனப்பதிவை அழித்துவிட்ட பிறகே ஆட்கொள்வார். பட்டினத்தாரின் ஆழ்மனதில் பணம் சம்பாதிக்கும் வெறி இருந்தது. அந்த வெறியை இறைவன் துடைத்தார். லீலாசுகரின் அடிமனதில் காமவெறி இருந்தது. இறைவன் துடைத்து ஞானியாக்கினார். கடவுள் தானே காமத்தைப் படைத்தார். பிறகு எதற்காக கடவுள் நெறிக்கு காமம் தடையாக உள்ளது? என்கிற கேள்வியை பலரும் எழுப்புகிறார்கள், ஆன்மீக வாழ்விற்கு காமம் எந்த வகையிலும் தடையாக இருக்காது. ஆனாலும், காமத்தை கையாளும் போது, ஆழ்மனதில் உள்ள நல்ல பதிவுகளை விரட்டி விட்டு காமம் தஞ்சம் புகுந்துவிடும். அதன்பிறகு வெறிச்செயலாக மனிதன் மாறிவிடுவான். இது தான் தடையாக போய்விடுகிறது. மாறாக கயிற்றில் நடக்கிற சாகசவீரனைப் போல மனதை சாகசமாக்கி விளையாடத் தெரிந்து விட்டால் காமம் மனிதனை கட்டழிக்க முடியாது.
பல முன் கோபக்காரர்களைப் பார்த்திருக்கலாம். ஏன் அவர்கள் அருவருப்பாக நடந்து கொள்கிறார்கள் என்றால் அனைத்து எளிதான சம்பவங்களையும் அடிமனதில் பதிவு செய்து பழகிவிட்டார்கள். அதன்விளைவு அடிமனம் கொந்தளிப்பாகவே மாறிவிட்டது. நகைச்சுவையாக ஒரு சம்பவத்தைக் கூறுவார்கள். கேள்விப்பட்ட செய்தியைக் கூறுகிறோம். புலால் சாப்பிடுகிற ஒரு முன்கோபக்காரர் கணக்கு தணிக்கை அதிகாரியாக பணிபுரிந்து வந்தார். ஒரு சமயம் மெய்வழிச்சாலை ஆசிரமத்தில் கணக்கு தணிக்கை செய்ய வந்துள்ளார். அங்குள்ள ஆசிரமத்தார் இவர் புலால் சாப்பிடுபவர் என கருதி புலால் உணவு சமைத்து போட்டார்களாம். முங்கோபக்காரர் புரட்டாசி மாதத்தில் புலால் சாப்பிட மாட்டாராம். இதன் விளைவு ஆசிரமத்தில் புலால் உணவா! என எரிமலையாக வெடித்தாராம். உடனே ஆசிரமவாசிகள் இது சாதாரண உணவு அல்ல, மெய்வழி ஆண்டவர் இஸ்லாம் முறைப்படி ஓதி சமைத்த புலால் என்றார்களாம். உடனே இன்னும் கோபம் அதிகமாகி அசைவம் சமைத்ததே குற்றம். அதிலும் எச்சிலைத் துப்பி ஓதிய சமையலா? என கடிந்து கொண்டாராம். முன்கோபக்காரர்களுக்கு எதார்த்தமே வினையாக விபரீதமாகப் புலப்படும்.
பலரது வாழ்வு நிம்மதியாக வாழ முடியாததற்கு காரணம், ஆழ்மனதை பயன்படுத்த தெரியாமை தான் காரணம். அந்த அபாயகரமான ஆழ்மனதை பக்குவப்படுத்த ஆன்மீகம் மட்டுமே சிறந்த பாடமாக அமையும். வீட்டில் எந்த எந்த இடத்தில் எந்த எந்த பொருளை அடுக்குவது என்பது மட்டும் புரிந்து வைத்திருந்தால் போதாது. மேல் மனதில் வைக்க வேண்டிய பொருள்கள் எவை எவை! நடுமனதில் இருப்பது எவை எவை!, ஆழ்மனதில் இருக்க வேண்டியவை எவை என்பது அறிந்தால் மட்டுமே வாழ்வியல் சிறப்பாக இருக்கும். ரசத்தில் உப்பு போடவில்லை என்பதற்காக ராஜாத்தி போன்ற மனைவியை விரட்டிவிட்டு வீதியில் கிடப்பவர்கள் எராளம். வாழ்வியல் கெட்டு போவதற்கு உமது மனமே பிரதானக் காரணம், தொடர்ந்து படியுங்கள் வாழ்வியல் புனிதமாகும், நெறியான ஆன்மீகம் முறையாக வழிநடத்தும். தொடர்ந்து உங்கள் உணர்வில் மணம் பரப்புவோம். -
--------- தொடரும்..............
Monday, April 4, 2011
இதயத்துக்குள் மின்சாரத் தடங்கல்!
இதயத்துக்குள் மின்சாரத் தடங்கல்!
- சிக்கல் தீர்க்கும் புதிய தொழில்நுட்பம்
தாயின் கருவறையில் இருக்கும்போதே, இதயத் துடிப்பு ஆரம்பிக்கிறது.
நம் இதயம் நாள் ஒன்றுக்கு சுமார் ஒரு லட்சம் முறை துடிக்கிறது. அதாவது, நிமிடத்துக்கு 60 முதல் 100 வரை. அப்படி ஓய்வே இல்லாமல் துடிப்பதால்தான், ரத்தமும் ஆக்சிஜனும் உடல் முழுமைக்கும் கொண்டுசெல்லப்படுகிறது. இதயம் தானாகத் துடிப்பது இல்லை, இதயம் இயங்கவும் ஓர் ஆற்றல் தேவை. அது இல்லை என்றால், இதயம் துடிப்பது நின்றுவிடும். இதயத்தை இயங்கவைக்கும் மின் உற்பத்தி நிலையம் இதயத்தின் மேல் வலது அறையில் உள்ளது. இந்த அறையில் உள்ள சைனஸ் நோட் என்பதுதான், இதயம் இயங்கத் தேவையான மின்சக்தியை உற்பத்தி செய்கிறது. இந்த 'சைனஸ் நோட்’டை மனிதனின் ஜெனரேட்டர் என்று சொல்லலாம். இதில் பாதிப்பு ஏற்பட்டால், இதயத் துடிப்பு குறைகிறது. சிலருக்கு இதயத்தின் பல பகுதிகளில் இருந்தும் மின் சக்தி உற்பத்தியாகும். இதனால் திடீர் திடீரென்று இதயத் துடிப்பு அதிகரித்து, மரணம் ஏற்படவும் வாய்ப்பு உண்டு!
சென்னை அப்போலோ மருத்துவமனையின் எலக்ட்ரோ பிசியாலஜி டாக்டர் ஏ.எம்.கார்த்திகேசனிடம் பேசினோம். ''இதயம் என்பது மின் உற்பத்தி மூலமும், ரத்தக் குழாய்களில் ஊட்டச் சத்துகள் இதயத் தசைக்குக் கொண்டுசெல்லப்படுவதன் மூலமும் இயங்குகிறது. இதயத்தில் அடைப்புகள் ஏற்படும்போது, ஊட்டச் சத்து கொண்டுசெல்லப்படுவது பாதிக்கப்பட்டு, இதயம் செயல் இழக்கிறது. இதயம் துடிக்கத் தேவையான மின் சக்தி உற்பத்தியில் பாதிப்பு ஏற்படுவதும், மரணத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இந்தியாவில் ஒரு கோடிக்கும் மேற்பட்டோர் இந்தப் பிரச்னைக்கு ஆளானாலும், இதுபற்றி போதிய விழிப்பு உணர்வு இன்னமும் ஏற்படவில்லை.
இதயம் துடிக்கத் தேவையான மின் சக்தி, முதலில் வலது புறம் உள்ள மேல் அறையில் உற்பத்தியாகி, இடது புறம் மேல் அறைக்கு சென்று, அங்கிருந்து கீழ் அறைகளுக்குப் பாய்கிறது. இந்த சைனஸ் நோட் எப்போதும் ஒரே அளவு மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்யாது. மனித உடலின் செயல்பாட்டுக்கு ஏற்ப உற்பத்தி மாறுபடும். அதாவது தூங்கும்போது குறைவாகவும், ஓடுதல், மாடிப் படி ஏறுதல், பயம் ஏற்படும்போது என சமயங்களில் அதிகமாகவும் உற்பத்தியாகி இதயத்தை வேகமாகத் துடிக்கச் செய்கிறது.
இந்த இதயத் துடிப்பில் ஏற்படும் மாறுபாட்டை அரித்மியா என்போம். இதில் பாதிப்பு ஏற்பட்டு சாதாரண நேரத்திலும் இதயம் வேகமாகத் துடிப்பதை, டாக்கி அரித்மியா என்போம். அதாவது, இதயத்தின் எந்த ஒரு திசுவில் இருந்தும் தேவை இல்லாமல் மின்சாரம் உற்பத்தியாகத் தொடங்கிவிடுவது. மேல் பகுதியில் இப்படி உற்பத்தியானால், உயிருக்கு ஆபத்து இல்லை. ஆனால், திடீர் படபடப்பு, வியத்துக்கொட்டுதல், மயக்கம், மூச்சு வாங்குதல் போன்ற பிரச்னைகள் உண்டாகும். இதயக் கீழ் அறைகளில் மின் உற்பத்தி ஏற்படுமானால், உயிருக்கு ஆபத்து நேரிடும்.
இந்த அறிகுறிகள் அடிக்கடி ஏற்பட்டால், சிலர் மருத்துவரை அணுகி மருந்து, மாத்திரைகள் எடுத்துக்கொள்வார்கள். ஆனால், மருந்து மாத்திரைகளால் இந்த பிரச்னைக்கு நிரந்தரத் தீர்வு அளிக்க முடியாது. நாளுக்கு நாள் பிரச்னையின் தீவிரம் அதிகரிக்கும்போது, ஸ்ட்ராங் டோஸ் எடுத்துக்கொள்வார்கள். வாழ்நாள் இறுதி வரை மருந்து, மாத்திரைகள் எடுக்கவேண்டும்.
இந்த பிரச்னை கருவில் இருக்கும் குழந்தை முதல் வயதானவர்கள் வரை யாருக்கு வேண்டுமானாலும் ஏற்படலாம். வயதானவர்களுக்கு இந்தப் பிரச்னை அதிகம் வர வாய்ப்பு உள்ளது. இது தவிர உயர் ரத்த அழுத்தம், ஆஸ்துமா, இதய வால்வு பிரச்னை, தைராய்டு, ஏற்கெனவே மாரடைப்பு வந்தவர்களுக்கும், புகையிலை, மதுப் பழக்கம் உள்ளவர்களுக்கும் இந்தப் பிரச்னை வரலாம். இதை ஈ.சி.ஜி. எடுப்பதன் மூலம் கண்டுபிடிக்கலாம். இதில் தெரியவில்லை என்றால், எலக்ட்ரோ பிசியாலஜி ஸ்டடி மூலம் கண்டறியலாம்.
இதயத்தின் எந்தப் பகுதியில் தேவை இல்லாத மின் சக்தி உற்பத்தியாகிறது என்பதைக் கண்டறிந்து, குறிப்பிட்ட திசுவை ரேடியோ ஃப்ரீக்வன்ஸி எனர்ஜி மூலம் அழித்துவிட முடியும். 1 மி.மீ. அளவுக்கு அந்தத் திசுவை அழிக்கும்போது, கூடுதல் மின் உற்பத்தி தடுக்கப்படுகிறது. இதற்காக 3டி எலக்ட்ரோ அனாடமிகல் மேப்பிங் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துகிறோம். தற்போது கார்ட்டோ 3 தொழில்நுட்பத்தை இந்தியாவிலேயே முதன் முறையாகப் பயன்படுத்துகிறோம். இந்தியாவில் ஒன்றிரண்டு இடங்களில்தான் இந்தத் தொழில்நுட்பம் உள்ளது.
இதன்படி, இதயத்தின் நான்கு அறைகளும் தனித் தனியாக மேப்பிங் செய்யப்படும். இதயத்தைச் சுற்றி காந்த புலன்கள் உருவாக்கப்படும். இந்தத் தொழில்நுட்பம் ஜி.பி.ஆர்.எஸ். தொழில்நுட்பத்தை அடிப்படையாக கொண்டு, எந்த இடத்தில் பிரச்னை உள்ளது என்பதைத் துல்லியமாகக் கண்டறிந்துவிடும். கால் தொடையில் உள்ள ரத்தக் குழாய் வழியாக ஒயர் போன்ற ஒன்றை உள்ளேவிடுவோம். (ஆஞ்ஜியோகிராம் செய்யப்படுவதுபோல) அந்த ஒயரின் முனையும் காந்தத் தன்மையுடன் இருக்கும். அது பிரச்னைக்குரிய இடத்தில் உள்ள செல்லை அழித்துவிடும். இதனால் வலி இல்லை, தழும்புகள் இல்லை, அறுவை சிகிச்சை முடிந்த அடுத்த நாளே வீட்டுக்குச் செல்லலாம். இதனால், ஆயுள் முழுக்க மருந்து மாத்திரை சாப்பிடும் தொல்லையில் இருந்தும் விடுபடலாம்!'' என்கிறார்.
கவனமாக இருப்போம்!
நன்றி - பா.பிரவீன்குமார்
- சிக்கல் தீர்க்கும் புதிய தொழில்நுட்பம்
தாயின் கருவறையில் இருக்கும்போதே, இதயத் துடிப்பு ஆரம்பிக்கிறது.
நம் இதயம் நாள் ஒன்றுக்கு சுமார் ஒரு லட்சம் முறை துடிக்கிறது. அதாவது, நிமிடத்துக்கு 60 முதல் 100 வரை. அப்படி ஓய்வே இல்லாமல் துடிப்பதால்தான், ரத்தமும் ஆக்சிஜனும் உடல் முழுமைக்கும் கொண்டுசெல்லப்படுகிறது. இதயம் தானாகத் துடிப்பது இல்லை, இதயம் இயங்கவும் ஓர் ஆற்றல் தேவை. அது இல்லை என்றால், இதயம் துடிப்பது நின்றுவிடும். இதயத்தை இயங்கவைக்கும் மின் உற்பத்தி நிலையம் இதயத்தின் மேல் வலது அறையில் உள்ளது. இந்த அறையில் உள்ள சைனஸ் நோட் என்பதுதான், இதயம் இயங்கத் தேவையான மின்சக்தியை உற்பத்தி செய்கிறது. இந்த 'சைனஸ் நோட்’டை மனிதனின் ஜெனரேட்டர் என்று சொல்லலாம். இதில் பாதிப்பு ஏற்பட்டால், இதயத் துடிப்பு குறைகிறது. சிலருக்கு இதயத்தின் பல பகுதிகளில் இருந்தும் மின் சக்தி உற்பத்தியாகும். இதனால் திடீர் திடீரென்று இதயத் துடிப்பு அதிகரித்து, மரணம் ஏற்படவும் வாய்ப்பு உண்டு!
சென்னை அப்போலோ மருத்துவமனையின் எலக்ட்ரோ பிசியாலஜி டாக்டர் ஏ.எம்.கார்த்திகேசனிடம் பேசினோம். ''இதயம் என்பது மின் உற்பத்தி மூலமும், ரத்தக் குழாய்களில் ஊட்டச் சத்துகள் இதயத் தசைக்குக் கொண்டுசெல்லப்படுவதன் மூலமும் இயங்குகிறது. இதயத்தில் அடைப்புகள் ஏற்படும்போது, ஊட்டச் சத்து கொண்டுசெல்லப்படுவது பாதிக்கப்பட்டு, இதயம் செயல் இழக்கிறது. இதயம் துடிக்கத் தேவையான மின் சக்தி உற்பத்தியில் பாதிப்பு ஏற்படுவதும், மரணத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இந்தியாவில் ஒரு கோடிக்கும் மேற்பட்டோர் இந்தப் பிரச்னைக்கு ஆளானாலும், இதுபற்றி போதிய விழிப்பு உணர்வு இன்னமும் ஏற்படவில்லை.
இதயம் துடிக்கத் தேவையான மின் சக்தி, முதலில் வலது புறம் உள்ள மேல் அறையில் உற்பத்தியாகி, இடது புறம் மேல் அறைக்கு சென்று, அங்கிருந்து கீழ் அறைகளுக்குப் பாய்கிறது. இந்த சைனஸ் நோட் எப்போதும் ஒரே அளவு மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்யாது. மனித உடலின் செயல்பாட்டுக்கு ஏற்ப உற்பத்தி மாறுபடும். அதாவது தூங்கும்போது குறைவாகவும், ஓடுதல், மாடிப் படி ஏறுதல், பயம் ஏற்படும்போது என சமயங்களில் அதிகமாகவும் உற்பத்தியாகி இதயத்தை வேகமாகத் துடிக்கச் செய்கிறது.
இந்த இதயத் துடிப்பில் ஏற்படும் மாறுபாட்டை அரித்மியா என்போம். இதில் பாதிப்பு ஏற்பட்டு சாதாரண நேரத்திலும் இதயம் வேகமாகத் துடிப்பதை, டாக்கி அரித்மியா என்போம். அதாவது, இதயத்தின் எந்த ஒரு திசுவில் இருந்தும் தேவை இல்லாமல் மின்சாரம் உற்பத்தியாகத் தொடங்கிவிடுவது. மேல் பகுதியில் இப்படி உற்பத்தியானால், உயிருக்கு ஆபத்து இல்லை. ஆனால், திடீர் படபடப்பு, வியத்துக்கொட்டுதல், மயக்கம், மூச்சு வாங்குதல் போன்ற பிரச்னைகள் உண்டாகும். இதயக் கீழ் அறைகளில் மின் உற்பத்தி ஏற்படுமானால், உயிருக்கு ஆபத்து நேரிடும்.
இந்த அறிகுறிகள் அடிக்கடி ஏற்பட்டால், சிலர் மருத்துவரை அணுகி மருந்து, மாத்திரைகள் எடுத்துக்கொள்வார்கள். ஆனால், மருந்து மாத்திரைகளால் இந்த பிரச்னைக்கு நிரந்தரத் தீர்வு அளிக்க முடியாது. நாளுக்கு நாள் பிரச்னையின் தீவிரம் அதிகரிக்கும்போது, ஸ்ட்ராங் டோஸ் எடுத்துக்கொள்வார்கள். வாழ்நாள் இறுதி வரை மருந்து, மாத்திரைகள் எடுக்கவேண்டும்.
இந்த பிரச்னை கருவில் இருக்கும் குழந்தை முதல் வயதானவர்கள் வரை யாருக்கு வேண்டுமானாலும் ஏற்படலாம். வயதானவர்களுக்கு இந்தப் பிரச்னை அதிகம் வர வாய்ப்பு உள்ளது. இது தவிர உயர் ரத்த அழுத்தம், ஆஸ்துமா, இதய வால்வு பிரச்னை, தைராய்டு, ஏற்கெனவே மாரடைப்பு வந்தவர்களுக்கும், புகையிலை, மதுப் பழக்கம் உள்ளவர்களுக்கும் இந்தப் பிரச்னை வரலாம். இதை ஈ.சி.ஜி. எடுப்பதன் மூலம் கண்டுபிடிக்கலாம். இதில் தெரியவில்லை என்றால், எலக்ட்ரோ பிசியாலஜி ஸ்டடி மூலம் கண்டறியலாம்.
இதயத்தின் எந்தப் பகுதியில் தேவை இல்லாத மின் சக்தி உற்பத்தியாகிறது என்பதைக் கண்டறிந்து, குறிப்பிட்ட திசுவை ரேடியோ ஃப்ரீக்வன்ஸி எனர்ஜி மூலம் அழித்துவிட முடியும். 1 மி.மீ. அளவுக்கு அந்தத் திசுவை அழிக்கும்போது, கூடுதல் மின் உற்பத்தி தடுக்கப்படுகிறது. இதற்காக 3டி எலக்ட்ரோ அனாடமிகல் மேப்பிங் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துகிறோம். தற்போது கார்ட்டோ 3 தொழில்நுட்பத்தை இந்தியாவிலேயே முதன் முறையாகப் பயன்படுத்துகிறோம். இந்தியாவில் ஒன்றிரண்டு இடங்களில்தான் இந்தத் தொழில்நுட்பம் உள்ளது.
இதன்படி, இதயத்தின் நான்கு அறைகளும் தனித் தனியாக மேப்பிங் செய்யப்படும். இதயத்தைச் சுற்றி காந்த புலன்கள் உருவாக்கப்படும். இந்தத் தொழில்நுட்பம் ஜி.பி.ஆர்.எஸ். தொழில்நுட்பத்தை அடிப்படையாக கொண்டு, எந்த இடத்தில் பிரச்னை உள்ளது என்பதைத் துல்லியமாகக் கண்டறிந்துவிடும். கால் தொடையில் உள்ள ரத்தக் குழாய் வழியாக ஒயர் போன்ற ஒன்றை உள்ளேவிடுவோம். (ஆஞ்ஜியோகிராம் செய்யப்படுவதுபோல) அந்த ஒயரின் முனையும் காந்தத் தன்மையுடன் இருக்கும். அது பிரச்னைக்குரிய இடத்தில் உள்ள செல்லை அழித்துவிடும். இதனால் வலி இல்லை, தழும்புகள் இல்லை, அறுவை சிகிச்சை முடிந்த அடுத்த நாளே வீட்டுக்குச் செல்லலாம். இதனால், ஆயுள் முழுக்க மருந்து மாத்திரை சாப்பிடும் தொல்லையில் இருந்தும் விடுபடலாம்!'' என்கிறார்.
கவனமாக இருப்போம்!
நன்றி - பா.பிரவீன்குமார்
Friday, April 1, 2011
மனதின் இயல்பும் கையாளும் நுட்பமும்
மனதின் இயல்பும் கையாளும் நுட்பமும்
வழி தெரியாத ஊருக்கு பயணம் போகும் போது ஒரு வழிப்போக்கனிடம் வழி கேட்டால், இணக்கமான அன்போடு வழி காட்டுபவர்களும் உள்ளார்கள், சிலருக்கு நாம் கேட்கிற ஊர் தெரிந்திருந்தாலும் எமக்கு தெரியாது என்று கூறுபவர்களும் உள்ளார்கள். இப்படிப்பட்ட வித்தியாசமான மனிதர்கள் வாழ்க்கைத் தரம் அமைவதற்கு என்ன காரணம் என்பதை அறிவது தான் இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகும்.
சிலருடைய வீடுகளில் சமையல் பாத்திரம் முதல் சாம்பிராணி பாட்டில் ஈறாக, படிக்கிற நூல்கள் முதல் துடைக்கிற துடைப்பம் வரை ஒரே இடத்தை குப்பையாக்கி வைத்தது போல வாழ்வார்கள். சிலபேர்கள் மட்டும், படிக்கிற நூல்கள் ஒருபுறம், பழமைவாய்ந்த பொருள்கள் ஒருபுறம் என அடுக்கி வைத்து வீட்டை அழகுபடுத்துவார்கள். இதே போன்று தான் நமது மனது என்கிற வீட்டை சுத்தமாக வைப்பதும், கண்ட கண்ட பொருட்களைச் சேர்த்து குப்பையாக்குவது அவரவது இயல்பாக இருப்பதால் உலகத்தில் பாவங்கள் அதிகரித்து பரிதாப மரணம் அடைகிற நோயாளிகளாக பலர் வாழ்கிறார்கள். பீரோவில் எதை வைக்க வேண்டும், அலமாரியில் எதை அடுக்க வேண்டும் என்கிற அனுபவம் இல்லாதவன் வாழ்வு குப்பையாவது போல, மேல் மனதில் எதை அடுக்க வேண்டும், நடுமனதில் எது வைப்பதை தடுக்க வேண்டும், ஆழ் மனதில் எதையெல்லாம் வைக்க வேண்டும் என்பதை போதிப்பது தான் ஆன்மீகத்தின் போதனையாகும்.
வள்ளுவர் கடவுள் வாழ்த்து வைக்கவே இல்லை என வாய் வக்கணையாக பேசும் வையகம் இது. வள்ளுவர் குறளை எந்த மனதில் வைப்பது எனத் தெரியாத மூடர்கள். வெளி மனதில் திருக்குறளைப் பதிய வைத்து தெருப் பொறுக்கிகளாக வாழ்நாள் முழுவதும் வடிகட்டிய பதராக வாழ்வியல் நடத்துவதை அன்றாடம் காண்கிறோம். நெறிப்படுத்தாத குறை வள்ளுவத்திடம் இல்லை, தறிகெட்ட மனிதனிடம் மனதில் அமைந்த சூது தான் காரணம். வள்ளுவம் வகைப்படுத்தி மானுட நெறியை வழங்கி இருக்கிறது.
கடவுள் வாழ்த்து முதலாக அறத்துப்பாலை மனிதன் தனது ஆழ்னிலை அடிமனதில் முதலில் பதிவு செய்ய வேண்டும். அடுத்ததாக பொருட்பாலை மனிதன் தனது நடு மனதில் பதிவு செய்ய வேண்டும், காமத்துபாலை மனிதன் தனது மேல் மனதில் பதிவு செய்ய வேண்டும். இதுதான் முறையான ஆன்மீகப் பாடமாகும். காசு, பணம் வைக்க வேண்டிய பெட்டியில் காலணியை வைத்தவன் கதி போல, ஆழ்மனதில் காமத்தை வைத்துவிட்டு அறத்துப்பாலை மேல் மனதில் வைத்தால், அடுத்தவனுக்கு உபதேசம் செய்வதற்கு மட்டும் தான் திருக்குறள் பயன்படும். எமக்குத் தெரிந்த ஒருவருக்கு திருக்குறள் அத்தனையும் அத்துபடியாகத் தெரியும், தலைகீழாக கேட்டாலும் நிலைமாறாமல் ஒப்பிப்பார், ஆனால் தனிமனித ஒழுக்கம், அறவே இல்லாத, திருக்குறள் போதனைக்கு எதிர்மாறாக வாழும் சமுதாய உத்தமர். காரணம் என்ன? ஆழ்ந்து யோசித்தால் அவரது ஆழ்மனதில் காமமே ஆட்சி செய்கிறது. வெளிமனதில் திருக்குறள் மணம் வீசுகிறது. என்ன புண்ணியம்? காசு பணம் திரட்டவும், கடைத்தேறா வழிகாட்டவும், அக்கரை பச்சைதேடும் ஆவலான மாடுகளைப் போன்ற மடையர்கள் கூட்டத்தை சேர்க்கவும் திருக்குறள் பேராயுதமாக அன்னவருக்குப் பயன்படுகிறது. அது போகட்டும்.
மனம் என்பது மின்சாரம் மாதிரி, பயன்படுத்தும் விதத்தில் பலன்களை அள்ளிக் கொடுக்கும். மின்சாரத்தை தவறாகப் பயன்படுத்தினால் நமது உயிரையே குடித்துவிடும். அது போல ஆழ் மனதில் தவறான பதிவுகளை உண்டாக்கி விட்டால் நமது அழிவுக்கு அதுவே காரணமாகிவிடும். மனிதனை அழிப்பது வெளிப்புற காரணியே அல்ல, உள்ளே தவறாக பதிவு செய்யப்பட்ட, அதே சமயம் வைக்கக்கூடாத ஆழ்மன பதிவே தவறாளியாக தடம்புரண்டு விடுகிறது மனிதத் தன்மை.
ஆழ்மனம் என்பது ஆபத்து நிறைந்த களம் என்பதும் உண்மைதான். அங்கே ஆன்ம வாழ்வு தரும் அருளரசு செலுத்தும் ஆண்டவன் உறைவிடமும் அதுதான். காமவேட்கை வெகுவாக ஈர்க்கப்படும் இடமும் ஆழ்மனம் தான். தெரிந்தோ, தெரியாமலோ ஆழ்மனதில் படிந்த கறைகளைத் துடைப்பது தான் தியானமும் தவமும் ஆகும். ஆழ்மனதை ஆலயமாக வைத்திருப்பவர்களை அண்டி வாழும் போது ஆழ்மன கசடுகள் அப்புறப்படுத்தப்படும். திருக்குறளைப் படித்துவிட்டு அனைவருமே அறிவாளிகளாக வர முடியாததற்குக் காரணமே! ஆழ்மனதை துப்புறவு செய்யாமல் ஆழ்மனதின் களிம்புகள் அகற்றப்படாமல் எவ்வளவு தூரம் படித்து நிரப்பினாலும் பயன் விளையாது. திருக்குறளார் என்கிற சமுதாய உத்தமர் பட்டம் வாங்கலாமே தவிர, ஆன்மீக சம்மேளனப்பதவி அமையாது. அடிமாடுகளைத் திரட்டியது போல பல ஆன்மீகப் பயிலரங்குகள் ஆங்காங்கே அரங்கேறுகிறது. ஆனாலும், மனிதம் புனிதமாக பயனிப்பதாக புலப்படவில்லை. ஆழ்மனதை துப்புறவு செய்யத் தெரியாத தொழிலாளியால் ஆன்மீக முன்னேற்றம் கொடுக்கவே முடியாது. துப்புறவுக்கு உடன்படாதவன் துப்பு கெட்டவன் என்பதில் ஐயமே இல்லை.
ஒவ்வொரு மனதிற்கும் ஒரு வீரியசக்தி உள்ளது. ஆழ் மனதின் வீரிய சக்தி, மிகமிக அதிகமாகும். உதாரணமாக புலால் சாப்பிடுவது தவறு என்கிற பதிவை மேல் மனதிலும் பதிவு செய்யலாம். நடுமனதிலும் பதிவு செய்யலாம், ஆழ்மனதிலும் பதிவு செய்யலாம். ஆழ்மனதில் பதிவு செய்தால் புலால் வாடை உண்டாக்கும் கசாப்புக் கடையைப் பார்த்தாலும் உடம்பு நடுக்கம் உண்டாகும், அருவருப்பு உண்டாகும். நடுமனதில் பதிவு செய்தால், புலால் சுவையானது தான் என்றாலும் மருத்துவர்களே சாப்பிடக்கூடாது என்கிறார்கள் வள்ளுவரும், திருமூலரும் கூட வெறுக்கிறார்கள் எனவே சாப்பிடக்கூடாது என ஒரு பாதுகாப்பு அணையை எழுப்பி உள்விவாதம் நடத்தி புலால் சாப்பிடுவதை வெறுப்பார்கள். மேல் மனதில் பதிவாகி இருந்தால், புலால் சப்பிடுவது தவறு என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஆனால் உடம்பில் பலம் குறைவாகத் தெரிகிறது, உடலுழைப்பு செய்ய முடியவில்லை. எனவே சிறிது சிறிதாக விடுவதற்கு முயற்சி செய்கிறேன் என்பார்கள். இது தான் வாழ்வியல் நெறியாகும். சிலர் ஆடம்பரமாக வாழ்வதை ஆழ்மனப் பதிவாக்கி விடுவார்கள். இவர்களுக்கு வறுமை வந்தால் கூட கடன்வாங்கியாவது வாழ்ந்து விடத்துடித்து கெட்டுப்போவார்கள்.
ஒரு ஞானி நடந்து போகும் போது ஒரு வழிப்போக்கன் காலை மிதித்துவிடுகிறார், வழிப்போக்கன் தாறுமாறாக அடித்து மயக்கம் வந்து வீழ்ந்து கிடப்பது போல ஞானியை துன்பப்படுத்தி விட்டு செல்கிறான். அந்த வழியாக வந்த சீடர்க ஞானியின் நிலை தெரிந்து தண்ணீர் தெளித்து சுய நினைவுக்கு வர வைத்தார்கள். சுயநினைவு உள்ளதா? என சோதித்துப்பார்க்க குருவே உங்களுக்கு பணிவிடை செய்பவர்கள் யார் என்பது தெரிகிறதா? எனக் கேட்டார்கள். அதற்கு அந்த ஞானி என்னை அடித்துத் துன்புறுத்திய அதே கைகள்தான் பணிவிடை செய்கிறது என்றார். எதனால் இந்த பக்குவம் வந்தது என்றால் கொடியவனின் கொடுமைத்தனமும் தனது ஆழ்மனதில் புகாத வண்ணம் மேல்மனதிலேயே அந்த ஞானி வைத்துப் பழகி விட்டார். மறப்பது மன்னிப்பது மேல்மனதின் சிறப்பான குணமாகும், அழிப்பதும், ஆக்குவதும், ஆழ்மனதின் சிறப்பான குணமாகும்.
ஞானிகளின் ஆழ்மனதில் சாபங்கள் தங்கி இருக்கும். ஞானிகள் ஆழ்மனதை இரண்டு சந்தர்பத்தில் மட்டுமே பயன்படுத்துவார்கள். ஒன்று கடவுள் அருளை நிரப்பும் கூடமாக ஆழ்ந்து தவம் செய்யும் போது ஆழ்மனப்பதிவுகள் அதிகமாகும். இதுவே அருள் என்பதாகும். அடுத்து தனக்கும் தன்னை சார்ந்த சமூகத்திற்கும் இடையூறாக உள்ள கொடியவர்கள் அழிந்துபோக சாபமிட்டு அழிக்க ஆழ்மனதை பயன்படுத்துவார்கள்.
இறைவன் பலபேரை பரதேசி ஆக்கும் போது ஆழ்மனப்பதிவை அழித்துவிட்ட பிறகே ஆட்கொள்வார். பட்டினத்தாரின் ஆழ்மனதில் பணம் சம்பாதிக்கும் வெறி இருந்தது. அந்த வெறியை இறைவன் துடைத்தார். லீலாசுகரின் அடிமனதில் காமவெறி இருந்தது. இறைவன் துடைத்து ஞானியாக்கினார். கடவுள் தானே காமத்தைப் படைத்தார். பிறகு எதற்காக கடவுள் நெறிக்கு காமம் தடையாக உள்ளது? என்கிற கேள்வியை பலரும் எழுப்புகிறார்கள், ஆன்மீக வாழ்விற்கு காமம் எந்த வகையிலும் தடையாக இருக்காது. ஆனாலும், காமத்தை கையாளும் போது, ஆழ்மனதில் உள்ள நல்ல பதிவுகளை விரட்டி விட்டு காமம் தஞ்சம் புகுந்துவிடும். அதன்பிறகு வெறிச்செயலாக மனிதன் மாறிவிடுவான். இது தான் தடையாக போய்விடுகிறது. மாறாக கயிற்றில் நடக்கிற சாகசவீரனைப் போல மனதை சாகசமாக்கி விளையாடத் தெரிந்து விட்டால் காமம் மனிதனை கட்டழிக்க முடியாது.
பல முன் கோபக்காரர்களைப் பார்த்திருக்கலாம். ஏன் அவர்கள் அருவருப்பாக நடந்து கொள்கிறார்கள் என்றால் அனைத்து எளிதான சம்பவங்களையும் அடிமனதில் பதிவு செய்து பழகிவிட்டார்கள். அதன்விளைவு அடிமனம் கொந்தளிப்பாகவே மாறிவிட்டது. நகைச்சுவையாக ஒரு சம்பவத்தைக் கூறுவார்கள். கேள்விப்பட்ட செய்தியைக் கூறுகிறோம். புலால் சாப்பிடுகிற ஒரு முன்கோபக்காரர் கணக்கு தணிக்கை அதிகாரியாக பணிபுரிந்து வந்தார். ஒரு சமயம் மெய்வழிச்சாலை ஆசிரமத்தில் கணக்கு தணிக்கை செய்ய வந்துள்ளார். அங்குள்ள ஆசிரமத்தார் இவர் புலால் சாப்பிடுபவர் என கருதி புலால் உணவு சமைத்து போட்டார்களாம். முங்கோபக்காரர் புரட்டாசி மாதத்தில் புலால் சாப்பிட மாட்டாராம். இதன் விளைவு ஆசிரமத்தில் புலால் உணவா! என எரிமலையாக வெடித்தாராம். உடனே ஆசிரமவாசிகள் இது சாதாரண உணவு அல்ல, மெய்வழி ஆண்டவர் இஸ்லாம் முறைப்படி ஓதி சமைத்த புலால் என்றார்களாம். உடனே இன்னும் கோபம் அதிகமாகி அசைவம் சமைத்ததே குற்றம். அதிலும் எச்சிலைத் துப்பி ஓதிய சமையலா? என கடிந்து கொண்டாராம். முன்கோபக்காரர்களுக்கு எதார்த்தமே வினையாக விபரீதமாகப் புலப்படும்.
பலரது வாழ்வு நிம்மதியாக வாழ முடியாததற்கு காரணம், ஆழ்மனதை பயன்படுத்த தெரியாமை தான் காரணம். அந்த அபாயகரமான ஆழ்மனதை பக்குவப்படுத்த ஆன்மீகம் மட்டுமே சிறந்த பாடமாக அமையும். வீட்டில் எந்த எந்த இடத்தில் எந்த எந்த பொருளை அடுக்குவது என்பது மட்டும் புரிந்து வைத்திருந்தால் போதாது. மேல் மனதில் வைக்க வேண்டிய பொருள்கள் எவை எவை! நடுமனதில் இருப்பது எவை எவை!, ஆழ்மனதில் இருக்க வேண்டியவை எவை என்பது அறிந்தால் மட்டுமே வாழ்வியல் சிறப்பாக இருக்கும். ரசத்தில் உப்பு போடவில்லை என்பதற்காக ராஜாத்தி போன்ற மனைவியை விரட்டிவிட்டு வீதியில் கிடப்பவர்கள் எராளம். வாழ்வியல் கெட்டு போவதற்கு உமது மனமே பிரதானக் காரணம், தொடர்ந்து படியுங்கள் வாழ்வியல் புனிதமாகும், நெறியான ஆன்மீகம் முறையாக வழிநடத்தும். தொடர்ந்து உங்கள் உணர்வில் மணம் பரப்புவோம். -
--------- தொடரும்..............
வழி தெரியாத ஊருக்கு பயணம் போகும் போது ஒரு வழிப்போக்கனிடம் வழி கேட்டால், இணக்கமான அன்போடு வழி காட்டுபவர்களும் உள்ளார்கள், சிலருக்கு நாம் கேட்கிற ஊர் தெரிந்திருந்தாலும் எமக்கு தெரியாது என்று கூறுபவர்களும் உள்ளார்கள். இப்படிப்பட்ட வித்தியாசமான மனிதர்கள் வாழ்க்கைத் தரம் அமைவதற்கு என்ன காரணம் என்பதை அறிவது தான் இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகும்.
சிலருடைய வீடுகளில் சமையல் பாத்திரம் முதல் சாம்பிராணி பாட்டில் ஈறாக, படிக்கிற நூல்கள் முதல் துடைக்கிற துடைப்பம் வரை ஒரே இடத்தை குப்பையாக்கி வைத்தது போல வாழ்வார்கள். சிலபேர்கள் மட்டும், படிக்கிற நூல்கள் ஒருபுறம், பழமைவாய்ந்த பொருள்கள் ஒருபுறம் என அடுக்கி வைத்து வீட்டை அழகுபடுத்துவார்கள். இதே போன்று தான் நமது மனது என்கிற வீட்டை சுத்தமாக வைப்பதும், கண்ட கண்ட பொருட்களைச் சேர்த்து குப்பையாக்குவது அவரவது இயல்பாக இருப்பதால் உலகத்தில் பாவங்கள் அதிகரித்து பரிதாப மரணம் அடைகிற நோயாளிகளாக பலர் வாழ்கிறார்கள். பீரோவில் எதை வைக்க வேண்டும், அலமாரியில் எதை அடுக்க வேண்டும் என்கிற அனுபவம் இல்லாதவன் வாழ்வு குப்பையாவது போல, மேல் மனதில் எதை அடுக்க வேண்டும், நடுமனதில் எது வைப்பதை தடுக்க வேண்டும், ஆழ் மனதில் எதையெல்லாம் வைக்க வேண்டும் என்பதை போதிப்பது தான் ஆன்மீகத்தின் போதனையாகும்.
வள்ளுவர் கடவுள் வாழ்த்து வைக்கவே இல்லை என வாய் வக்கணையாக பேசும் வையகம் இது. வள்ளுவர் குறளை எந்த மனதில் வைப்பது எனத் தெரியாத மூடர்கள். வெளி மனதில் திருக்குறளைப் பதிய வைத்து தெருப் பொறுக்கிகளாக வாழ்நாள் முழுவதும் வடிகட்டிய பதராக வாழ்வியல் நடத்துவதை அன்றாடம் காண்கிறோம். நெறிப்படுத்தாத குறை வள்ளுவத்திடம் இல்லை, தறிகெட்ட மனிதனிடம் மனதில் அமைந்த சூது தான் காரணம். வள்ளுவம் வகைப்படுத்தி மானுட நெறியை வழங்கி இருக்கிறது.
கடவுள் வாழ்த்து முதலாக அறத்துப்பாலை மனிதன் தனது ஆழ்னிலை அடிமனதில் முதலில் பதிவு செய்ய வேண்டும். அடுத்ததாக பொருட்பாலை மனிதன் தனது நடு மனதில் பதிவு செய்ய வேண்டும், காமத்துபாலை மனிதன் தனது மேல் மனதில் பதிவு செய்ய வேண்டும். இதுதான் முறையான ஆன்மீகப் பாடமாகும். காசு, பணம் வைக்க வேண்டிய பெட்டியில் காலணியை வைத்தவன் கதி போல, ஆழ்மனதில் காமத்தை வைத்துவிட்டு அறத்துப்பாலை மேல் மனதில் வைத்தால், அடுத்தவனுக்கு உபதேசம் செய்வதற்கு மட்டும் தான் திருக்குறள் பயன்படும். எமக்குத் தெரிந்த ஒருவருக்கு திருக்குறள் அத்தனையும் அத்துபடியாகத் தெரியும், தலைகீழாக கேட்டாலும் நிலைமாறாமல் ஒப்பிப்பார், ஆனால் தனிமனித ஒழுக்கம், அறவே இல்லாத, திருக்குறள் போதனைக்கு எதிர்மாறாக வாழும் சமுதாய உத்தமர். காரணம் என்ன? ஆழ்ந்து யோசித்தால் அவரது ஆழ்மனதில் காமமே ஆட்சி செய்கிறது. வெளிமனதில் திருக்குறள் மணம் வீசுகிறது. என்ன புண்ணியம்? காசு பணம் திரட்டவும், கடைத்தேறா வழிகாட்டவும், அக்கரை பச்சைதேடும் ஆவலான மாடுகளைப் போன்ற மடையர்கள் கூட்டத்தை சேர்க்கவும் திருக்குறள் பேராயுதமாக அன்னவருக்குப் பயன்படுகிறது. அது போகட்டும்.
மனம் என்பது மின்சாரம் மாதிரி, பயன்படுத்தும் விதத்தில் பலன்களை அள்ளிக் கொடுக்கும். மின்சாரத்தை தவறாகப் பயன்படுத்தினால் நமது உயிரையே குடித்துவிடும். அது போல ஆழ் மனதில் தவறான பதிவுகளை உண்டாக்கி விட்டால் நமது அழிவுக்கு அதுவே காரணமாகிவிடும். மனிதனை அழிப்பது வெளிப்புற காரணியே அல்ல, உள்ளே தவறாக பதிவு செய்யப்பட்ட, அதே சமயம் வைக்கக்கூடாத ஆழ்மன பதிவே தவறாளியாக தடம்புரண்டு விடுகிறது மனிதத் தன்மை.
ஆழ்மனம் என்பது ஆபத்து நிறைந்த களம் என்பதும் உண்மைதான். அங்கே ஆன்ம வாழ்வு தரும் அருளரசு செலுத்தும் ஆண்டவன் உறைவிடமும் அதுதான். காமவேட்கை வெகுவாக ஈர்க்கப்படும் இடமும் ஆழ்மனம் தான். தெரிந்தோ, தெரியாமலோ ஆழ்மனதில் படிந்த கறைகளைத் துடைப்பது தான் தியானமும் தவமும் ஆகும். ஆழ்மனதை ஆலயமாக வைத்திருப்பவர்களை அண்டி வாழும் போது ஆழ்மன கசடுகள் அப்புறப்படுத்தப்படும். திருக்குறளைப் படித்துவிட்டு அனைவருமே அறிவாளிகளாக வர முடியாததற்குக் காரணமே! ஆழ்மனதை துப்புறவு செய்யாமல் ஆழ்மனதின் களிம்புகள் அகற்றப்படாமல் எவ்வளவு தூரம் படித்து நிரப்பினாலும் பயன் விளையாது. திருக்குறளார் என்கிற சமுதாய உத்தமர் பட்டம் வாங்கலாமே தவிர, ஆன்மீக சம்மேளனப்பதவி அமையாது. அடிமாடுகளைத் திரட்டியது போல பல ஆன்மீகப் பயிலரங்குகள் ஆங்காங்கே அரங்கேறுகிறது. ஆனாலும், மனிதம் புனிதமாக பயனிப்பதாக புலப்படவில்லை. ஆழ்மனதை துப்புறவு செய்யத் தெரியாத தொழிலாளியால் ஆன்மீக முன்னேற்றம் கொடுக்கவே முடியாது. துப்புறவுக்கு உடன்படாதவன் துப்பு கெட்டவன் என்பதில் ஐயமே இல்லை.
ஒவ்வொரு மனதிற்கும் ஒரு வீரியசக்தி உள்ளது. ஆழ் மனதின் வீரிய சக்தி, மிகமிக அதிகமாகும். உதாரணமாக புலால் சாப்பிடுவது தவறு என்கிற பதிவை மேல் மனதிலும் பதிவு செய்யலாம். நடுமனதிலும் பதிவு செய்யலாம், ஆழ்மனதிலும் பதிவு செய்யலாம். ஆழ்மனதில் பதிவு செய்தால் புலால் வாடை உண்டாக்கும் கசாப்புக் கடையைப் பார்த்தாலும் உடம்பு நடுக்கம் உண்டாகும், அருவருப்பு உண்டாகும். நடுமனதில் பதிவு செய்தால், புலால் சுவையானது தான் என்றாலும் மருத்துவர்களே சாப்பிடக்கூடாது என்கிறார்கள் வள்ளுவரும், திருமூலரும் கூட வெறுக்கிறார்கள் எனவே சாப்பிடக்கூடாது என ஒரு பாதுகாப்பு அணையை எழுப்பி உள்விவாதம் நடத்தி புலால் சாப்பிடுவதை வெறுப்பார்கள். மேல் மனதில் பதிவாகி இருந்தால், புலால் சப்பிடுவது தவறு என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஆனால் உடம்பில் பலம் குறைவாகத் தெரிகிறது, உடலுழைப்பு செய்ய முடியவில்லை. எனவே சிறிது சிறிதாக விடுவதற்கு முயற்சி செய்கிறேன் என்பார்கள். இது தான் வாழ்வியல் நெறியாகும். சிலர் ஆடம்பரமாக வாழ்வதை ஆழ்மனப் பதிவாக்கி விடுவார்கள். இவர்களுக்கு வறுமை வந்தால் கூட கடன்வாங்கியாவது வாழ்ந்து விடத்துடித்து கெட்டுப்போவார்கள்.
ஒரு ஞானி நடந்து போகும் போது ஒரு வழிப்போக்கன் காலை மிதித்துவிடுகிறார், வழிப்போக்கன் தாறுமாறாக அடித்து மயக்கம் வந்து வீழ்ந்து கிடப்பது போல ஞானியை துன்பப்படுத்தி விட்டு செல்கிறான். அந்த வழியாக வந்த சீடர்க ஞானியின் நிலை தெரிந்து தண்ணீர் தெளித்து சுய நினைவுக்கு வர வைத்தார்கள். சுயநினைவு உள்ளதா? என சோதித்துப்பார்க்க குருவே உங்களுக்கு பணிவிடை செய்பவர்கள் யார் என்பது தெரிகிறதா? எனக் கேட்டார்கள். அதற்கு அந்த ஞானி என்னை அடித்துத் துன்புறுத்திய அதே கைகள்தான் பணிவிடை செய்கிறது என்றார். எதனால் இந்த பக்குவம் வந்தது என்றால் கொடியவனின் கொடுமைத்தனமும் தனது ஆழ்மனதில் புகாத வண்ணம் மேல்மனதிலேயே அந்த ஞானி வைத்துப் பழகி விட்டார். மறப்பது மன்னிப்பது மேல்மனதின் சிறப்பான குணமாகும், அழிப்பதும், ஆக்குவதும், ஆழ்மனதின் சிறப்பான குணமாகும்.
ஞானிகளின் ஆழ்மனதில் சாபங்கள் தங்கி இருக்கும். ஞானிகள் ஆழ்மனதை இரண்டு சந்தர்பத்தில் மட்டுமே பயன்படுத்துவார்கள். ஒன்று கடவுள் அருளை நிரப்பும் கூடமாக ஆழ்ந்து தவம் செய்யும் போது ஆழ்மனப்பதிவுகள் அதிகமாகும். இதுவே அருள் என்பதாகும். அடுத்து தனக்கும் தன்னை சார்ந்த சமூகத்திற்கும் இடையூறாக உள்ள கொடியவர்கள் அழிந்துபோக சாபமிட்டு அழிக்க ஆழ்மனதை பயன்படுத்துவார்கள்.
இறைவன் பலபேரை பரதேசி ஆக்கும் போது ஆழ்மனப்பதிவை அழித்துவிட்ட பிறகே ஆட்கொள்வார். பட்டினத்தாரின் ஆழ்மனதில் பணம் சம்பாதிக்கும் வெறி இருந்தது. அந்த வெறியை இறைவன் துடைத்தார். லீலாசுகரின் அடிமனதில் காமவெறி இருந்தது. இறைவன் துடைத்து ஞானியாக்கினார். கடவுள் தானே காமத்தைப் படைத்தார். பிறகு எதற்காக கடவுள் நெறிக்கு காமம் தடையாக உள்ளது? என்கிற கேள்வியை பலரும் எழுப்புகிறார்கள், ஆன்மீக வாழ்விற்கு காமம் எந்த வகையிலும் தடையாக இருக்காது. ஆனாலும், காமத்தை கையாளும் போது, ஆழ்மனதில் உள்ள நல்ல பதிவுகளை விரட்டி விட்டு காமம் தஞ்சம் புகுந்துவிடும். அதன்பிறகு வெறிச்செயலாக மனிதன் மாறிவிடுவான். இது தான் தடையாக போய்விடுகிறது. மாறாக கயிற்றில் நடக்கிற சாகசவீரனைப் போல மனதை சாகசமாக்கி விளையாடத் தெரிந்து விட்டால் காமம் மனிதனை கட்டழிக்க முடியாது.
பல முன் கோபக்காரர்களைப் பார்த்திருக்கலாம். ஏன் அவர்கள் அருவருப்பாக நடந்து கொள்கிறார்கள் என்றால் அனைத்து எளிதான சம்பவங்களையும் அடிமனதில் பதிவு செய்து பழகிவிட்டார்கள். அதன்விளைவு அடிமனம் கொந்தளிப்பாகவே மாறிவிட்டது. நகைச்சுவையாக ஒரு சம்பவத்தைக் கூறுவார்கள். கேள்விப்பட்ட செய்தியைக் கூறுகிறோம். புலால் சாப்பிடுகிற ஒரு முன்கோபக்காரர் கணக்கு தணிக்கை அதிகாரியாக பணிபுரிந்து வந்தார். ஒரு சமயம் மெய்வழிச்சாலை ஆசிரமத்தில் கணக்கு தணிக்கை செய்ய வந்துள்ளார். அங்குள்ள ஆசிரமத்தார் இவர் புலால் சாப்பிடுபவர் என கருதி புலால் உணவு சமைத்து போட்டார்களாம். முங்கோபக்காரர் புரட்டாசி மாதத்தில் புலால் சாப்பிட மாட்டாராம். இதன் விளைவு ஆசிரமத்தில் புலால் உணவா! என எரிமலையாக வெடித்தாராம். உடனே ஆசிரமவாசிகள் இது சாதாரண உணவு அல்ல, மெய்வழி ஆண்டவர் இஸ்லாம் முறைப்படி ஓதி சமைத்த புலால் என்றார்களாம். உடனே இன்னும் கோபம் அதிகமாகி அசைவம் சமைத்ததே குற்றம். அதிலும் எச்சிலைத் துப்பி ஓதிய சமையலா? என கடிந்து கொண்டாராம். முன்கோபக்காரர்களுக்கு எதார்த்தமே வினையாக விபரீதமாகப் புலப்படும்.
பலரது வாழ்வு நிம்மதியாக வாழ முடியாததற்கு காரணம், ஆழ்மனதை பயன்படுத்த தெரியாமை தான் காரணம். அந்த அபாயகரமான ஆழ்மனதை பக்குவப்படுத்த ஆன்மீகம் மட்டுமே சிறந்த பாடமாக அமையும். வீட்டில் எந்த எந்த இடத்தில் எந்த எந்த பொருளை அடுக்குவது என்பது மட்டும் புரிந்து வைத்திருந்தால் போதாது. மேல் மனதில் வைக்க வேண்டிய பொருள்கள் எவை எவை! நடுமனதில் இருப்பது எவை எவை!, ஆழ்மனதில் இருக்க வேண்டியவை எவை என்பது அறிந்தால் மட்டுமே வாழ்வியல் சிறப்பாக இருக்கும். ரசத்தில் உப்பு போடவில்லை என்பதற்காக ராஜாத்தி போன்ற மனைவியை விரட்டிவிட்டு வீதியில் கிடப்பவர்கள் எராளம். வாழ்வியல் கெட்டு போவதற்கு உமது மனமே பிரதானக் காரணம், தொடர்ந்து படியுங்கள் வாழ்வியல் புனிதமாகும், நெறியான ஆன்மீகம் முறையாக வழிநடத்தும். தொடர்ந்து உங்கள் உணர்வில் மணம் பரப்புவோம். -
--------- தொடரும்..............
உணவை உண்ணும் முறை
உணவை உண்ணும் முறை:
மென்று சாப்பிடுதல் :
தேவையான அளவு உணவை நன்றாக மென்று, உமிழ்நீருடன் கலந்து சாப்பிடுவது முறை. கடினமான உணவை நீர்த்தன்மையாக்கி உட்செலுத்த எச்சில் உதவுகிறது. மென்று சாப்பிடும்போது உணவோடு எச்சில் சேருகிறது. வெளியிலிருந்து வரக்கூடிய உணவு உள்ளே வந்து கலப்பதற்கு, உணவோடு உணவு சேருவதற்கு எச்சில் உதவியாக இருக்கிறது.
கடைபிடிக்க வேண்டியவை :
பழக்கமற்ற உணவை உண்பது, காலம் தவறி உண்பது, அளவு மீறியும் முறை மாறியும் உண்பது கூடாது. பசித்தவர்கள் முன்னிலையிலும் உணவு உண்ணக் கூடாது. பசித்தவர்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, அவர்கள் முன்னிலையில் உண்பதால் அவர்களது பார்வையில் உள்ள விஷம் நான் உண்ணும் உணவையும் விசமாக்கும். அத்தகைய உணவு உள்ளே போய் குடற்புண்ணை உண்டு பண்டும்.
உணவு உண்டவுடனேயே சைக்கிளில் பயணம் செய்வதோ, வேகமாக ஓடுவதோ, கடினமான வேலை செய்வதோ, ஆண் பெண் உடலிணைப்பு கொள்வதோ, நீச்சல் அடிப்பதோ கூடாது.
திருமணமான வாலிபர்கள் உண்டவுடன் அதவாது உணவு செரிமானம் ஆகுவதற்கு முன் உடலுறவு கொள்வதாலும், உண்டவுடன் உறங்குவதும், வயற்றுப்புண்ணை( Peptic Ulcer ) உண்டாக்கும். அது குன்மம் என்ற நோயாக வழங்கப் பெறுகின்றது.
உண்ணும்போது செய்யக் கூடாதவை :
உணவு உண்ணும் பொது பேசுவது, சிரிப்பது, உணவை உருண்டையாகப் பிடிப்பது, சிந்துவது, ஒரு விரலை நீக்கிக் கொண்டு உண்பது, மயிர், நரம்பு, எலும்பு, இறந்துபட்ட உயிர்கள் உள்ள உணவை உண்பது, பருகுவதற்காக வைத்துள்ள நீரில் எச்சில் உமிழ்வது ஆகியவை கூடாதவை.
வாய் நாற்றம் :
சில அன்பர்கள் வயிறு கோளறு காரணமாக வாயில் கொஞ்சம் துர்நாற்றம் வீசும். பக்கத்தில் நெருங்குபவர்கள் அருவருப்பு கொள்வார்கள். இவர்கள் போதிய கவனம் எடுத்துகொள்ள வேண்டும். பலரோடு நெருங்கி வார்த்தையாட முடியாது. துர்நாற்றம் வீசுவதற்கு என்ன காரணம் என்றால் பல்லில் இருக்கக்கூடிய எனாமல் கெட்டுப் போகிற இடத்திலிருந்து ஒரு திரவம் வர ஆரம்பிக்கும். அந்தத் திரவம் உணவுப் பொருட்களோடு சேர்ந்து துர்நாற்றதை ஏற்படுதுகிறது.
அடிக்கடி வாய் கொப்பளிக்க வேண்டும். சாப்பிட்ட உடனே வாயைக் கொப்பளித்துவிட்டு, பருக்கை முதலியன பல்லிடுக்கில் தங்காமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். எந்த இனிப்பு சாப்பிட்டாலும் அது பல்லில் நீண்ட நேரம் தேங்கி நின்றால் எனாமல் போய்விடும். இனிப்பைச் சாப்பிட்ட உடனேயே வாய்க் கொப்பளிக்க வேண்டும். காபி சாப்பிட்டுவிட்டு அப்படியே விட்டுவிடாமல், உடனடியாக பல்லிலிருந்து அந்த இனிப்பை நீக்கிவிட வேண்டும். அது அமிலம்போல அரித்து அரித்து எனாமலை எடுத்துவிடும். இரவில் படுக்கப் போகும் போது நன்றாகப் பல் தேய்த்து வாய்க் கொப்பளித்து விட்டுப் படுக்கப் போக வேண்டும்.
தண்ணீர் :
தண்ணீரைக் குனிந்து குடிப்பதோ, அண்ணாந்து கொண்டு மடமடவென்று(வெடுக்கு வெடுக்கென்று) குடிக்கக் கூடாது. தண்ணீர் உள்ளே போகும்போது இறங்குகிற இடங்களில் உள்ள காற்று சமப்பட(Adjust) வேண்டும். அதற்காக நாம் கொஞ்ச நேரம் கொடுத்தால் தான் நல்லது. அதற்காக ஒவ்வொரு விழுங்காக(Sip) சாப்பிட வேண்டும். "உணவைக் குடி, நீரை உண்" என்பது முதுமொழி.
மலச்சிக்கல் :
சிலருக்கு மலச்சிக்கல் இருப்பதுண்டு. மைதா போன்ற மாவுப் பொருட்களை அதிகமாக உண்பதாலும் மலச்சிக்கல் உண்டாகும். மலச்சிக்கல் உள்ளவர்கள் இரவு உணவைச் சற்றுக் குறைத்துச் சாப்பிட வேண்டும். கீரை சாப்பிட வேண்டும். தினம் ஒரு வாழைப்பழம் சாப்பிட்டு வர வேண்டும். உடற்பயிற்சி செய்து வர வேண்டும்
மென்று சாப்பிடுதல் :
தேவையான அளவு உணவை நன்றாக மென்று, உமிழ்நீருடன் கலந்து சாப்பிடுவது முறை. கடினமான உணவை நீர்த்தன்மையாக்கி உட்செலுத்த எச்சில் உதவுகிறது. மென்று சாப்பிடும்போது உணவோடு எச்சில் சேருகிறது. வெளியிலிருந்து வரக்கூடிய உணவு உள்ளே வந்து கலப்பதற்கு, உணவோடு உணவு சேருவதற்கு எச்சில் உதவியாக இருக்கிறது.
கடைபிடிக்க வேண்டியவை :
பழக்கமற்ற உணவை உண்பது, காலம் தவறி உண்பது, அளவு மீறியும் முறை மாறியும் உண்பது கூடாது. பசித்தவர்கள் முன்னிலையிலும் உணவு உண்ணக் கூடாது. பசித்தவர்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, அவர்கள் முன்னிலையில் உண்பதால் அவர்களது பார்வையில் உள்ள விஷம் நான் உண்ணும் உணவையும் விசமாக்கும். அத்தகைய உணவு உள்ளே போய் குடற்புண்ணை உண்டு பண்டும்.
உணவு உண்டவுடனேயே சைக்கிளில் பயணம் செய்வதோ, வேகமாக ஓடுவதோ, கடினமான வேலை செய்வதோ, ஆண் பெண் உடலிணைப்பு கொள்வதோ, நீச்சல் அடிப்பதோ கூடாது.
திருமணமான வாலிபர்கள் உண்டவுடன் அதவாது உணவு செரிமானம் ஆகுவதற்கு முன் உடலுறவு கொள்வதாலும், உண்டவுடன் உறங்குவதும், வயற்றுப்புண்ணை( Peptic Ulcer ) உண்டாக்கும். அது குன்மம் என்ற நோயாக வழங்கப் பெறுகின்றது.
உண்ணும்போது செய்யக் கூடாதவை :
உணவு உண்ணும் பொது பேசுவது, சிரிப்பது, உணவை உருண்டையாகப் பிடிப்பது, சிந்துவது, ஒரு விரலை நீக்கிக் கொண்டு உண்பது, மயிர், நரம்பு, எலும்பு, இறந்துபட்ட உயிர்கள் உள்ள உணவை உண்பது, பருகுவதற்காக வைத்துள்ள நீரில் எச்சில் உமிழ்வது ஆகியவை கூடாதவை.
வாய் நாற்றம் :
சில அன்பர்கள் வயிறு கோளறு காரணமாக வாயில் கொஞ்சம் துர்நாற்றம் வீசும். பக்கத்தில் நெருங்குபவர்கள் அருவருப்பு கொள்வார்கள். இவர்கள் போதிய கவனம் எடுத்துகொள்ள வேண்டும். பலரோடு நெருங்கி வார்த்தையாட முடியாது. துர்நாற்றம் வீசுவதற்கு என்ன காரணம் என்றால் பல்லில் இருக்கக்கூடிய எனாமல் கெட்டுப் போகிற இடத்திலிருந்து ஒரு திரவம் வர ஆரம்பிக்கும். அந்தத் திரவம் உணவுப் பொருட்களோடு சேர்ந்து துர்நாற்றதை ஏற்படுதுகிறது.
அடிக்கடி வாய் கொப்பளிக்க வேண்டும். சாப்பிட்ட உடனே வாயைக் கொப்பளித்துவிட்டு, பருக்கை முதலியன பல்லிடுக்கில் தங்காமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். எந்த இனிப்பு சாப்பிட்டாலும் அது பல்லில் நீண்ட நேரம் தேங்கி நின்றால் எனாமல் போய்விடும். இனிப்பைச் சாப்பிட்ட உடனேயே வாய்க் கொப்பளிக்க வேண்டும். காபி சாப்பிட்டுவிட்டு அப்படியே விட்டுவிடாமல், உடனடியாக பல்லிலிருந்து அந்த இனிப்பை நீக்கிவிட வேண்டும். அது அமிலம்போல அரித்து அரித்து எனாமலை எடுத்துவிடும். இரவில் படுக்கப் போகும் போது நன்றாகப் பல் தேய்த்து வாய்க் கொப்பளித்து விட்டுப் படுக்கப் போக வேண்டும்.
தண்ணீர் :
தண்ணீரைக் குனிந்து குடிப்பதோ, அண்ணாந்து கொண்டு மடமடவென்று(வெடுக்கு வெடுக்கென்று) குடிக்கக் கூடாது. தண்ணீர் உள்ளே போகும்போது இறங்குகிற இடங்களில் உள்ள காற்று சமப்பட(Adjust) வேண்டும். அதற்காக நாம் கொஞ்ச நேரம் கொடுத்தால் தான் நல்லது. அதற்காக ஒவ்வொரு விழுங்காக(Sip) சாப்பிட வேண்டும். "உணவைக் குடி, நீரை உண்" என்பது முதுமொழி.
மலச்சிக்கல் :
சிலருக்கு மலச்சிக்கல் இருப்பதுண்டு. மைதா போன்ற மாவுப் பொருட்களை அதிகமாக உண்பதாலும் மலச்சிக்கல் உண்டாகும். மலச்சிக்கல் உள்ளவர்கள் இரவு உணவைச் சற்றுக் குறைத்துச் சாப்பிட வேண்டும். கீரை சாப்பிட வேண்டும். தினம் ஒரு வாழைப்பழம் சாப்பிட்டு வர வேண்டும். உடற்பயிற்சி செய்து வர வேண்டும்
Subscribe to:
Posts (Atom)